எரிதழல் கேட்கும் எதிர்காலம்!

எனக்கு, எல்ல்ல்லாம் தெரியும்,

எடுத்துச் சொன்னால் பிடிக்காது,

முன்னாள் கதையெல்லாம்

இந்நாளில் எனக்கெதற்கு?

முன்னா லிருக்கிறது

என்

விரிந்த உலகமென்று,

கண்ணாடித் திரைக்குமுன்னால்

கவிழ்ந்துகிடக்கிற தளிர்கள்...

இது,

சுட்டும் விழிச்சுடர்களின்

சுதந்திரம் கைப்பற்றிக்

கணினியும் தொலைக்காட்சியும்

ஆட்சிநடத்துகிற காலம்...

எட்டுக்கேள்வி யெழுப்பியபின்

தட்டுத் தடுமாறிவரும்

ஒற்றைப் பதிலும்கூட

சுற்றிச்சுற்றி வருகிறது

கற்பனை உருவங்களோடு...

கனவுகாணச்சொன்ன கலாம் ஐயா,

இவர்களின்

உறக்கத்திற்கு உதவவும்

வழியொன்றைச் சொல்லுங்கள்...

ஏனெனில்,

இரவுகளைக்கூட ஆக்கிரமித்திருக்கிறது

இளைய தலைமுறையின்

இன்டர்நெட் மோகம்...

எழும்காலையில் தேடிப்படித்தும்

விழும்மாலையில் கூடிக்களித்தும்

விளையாடி மகிழவேண்டிய வயதில்,

அலைபேசியும் கையுமாய்

அடைந்துகிடக்கிறது வீட்டில்...

நிஜம்தொலைத்துத் தளிர்களை

நிழலோடு பழக்கிவிடும்,

மாய உலகத்தின்

மயக்கத்திலிருந்து விடுபட,

வீட்டுக்கு வெளியே

சிறகுவிரிக்கக் கற்றுக்கொடுங்கள்...

புத்தகத்துப் படிப்பும்

கற்றுத்தரக் கணினியுமென்று

கோடுபோட்ட வாழ்க்கையாய்க்

கொஞ்சநேரம் கழிந்தாலும்,

மிச்சமாகும் நேரங்களில்

சிகரம்தொடப் பயிற்றுங்கள்...

காலத்தின் கோலத்தில்

கருநிழல் சூழுகையில்,

எரிதழல் கொண்டுவாவென்று

எதிர்காலம் அழைக்கக்கூடும்...

அதற்கு,

அக்கினிக் குஞ்சுகள்

நிச்சயம் அவசியம்!

இது பாரத்...பாரதியின் ரோஜாப்பூந்தோட்டம் என்னும் வலைப்பக்கத்தில், அதிரடிக் கவிதைப்போட்டிக்காக நான் எழுதி, அங்கே ஏற்கெனவே பகிர்ந்த கவிதை.