tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093Thu, 07 Jan 2010 11:53:11 +0000*பூத்துக் குலுங்கும் புதுக்கவிதை மலர்கள்*http://kurinjimalargal.blogspot.com/noreply@blogger.com (சுந்தரா)Blogger108125tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-5372470309415554471Thu, 07 Jan 2010 04:32:00 +00002010-01-07T09:32:27.258+04:00கவிதைஊருக்குச் சென்றுவந்தான்<br />உறவுகளை உதவிகேட்டான்<br />வாரக்கணக்காய் <br />வரமறுத்த அதை நினைத்து<br />நேரங்காலமின்றி<br />யோசித்துத் தீர்ந்துபோனான்...<br /><br />போகிறபோக்கில் <br />எல்லாரும் செய்வதுபோல்<br />தானும் செய்துவிடத்<br />தலைகீழாய் நின்றுபார்த்தான்...<br /><br />விரட்டி விரட்டிப்போனதில்<br />வீணாய்ப்போனது தூக்கம்<br />கிடைக்காது நமக்கென்று<br />கிழித்துப்போட்டது ஏக்கம்...<br /><br />உறக்கம் பிடிக்காத <br />இரவுகளின் தனிமையில்<br />சலிப்பின்றி அடுக்கிவைத்த<br />வார்த்தைகளில் தொலைந்துபோனான்...<br /><br />கடைசியாய்,<br />கோர்த்துப்பார்த்த வார்த்தைகளை<br />கோபத்தில் கலைத்துப்போட்டான்...<br />அட,காகிதத்தில் கிடந்தது கவிதை!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-5372470309415554471?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>http://kurinjimalargal.blogspot.com/2010/01/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (சுந்தரா)2tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-1209567099140203731Wed, 30 Dec 2009 05:05:00 +00002009-12-30T09:06:07.561+04:00கவிதைகேட்டுக்கேட்டு வாங்கினான்<br />கொடுக்கையில் கசந்தது<br />கோப்பையிலிருந்த காப்பியும்<br />கொடுத்தவனின் நட்பும்.<br /><br />************************<br /><br />கூறைப்புடவையைக் கழற்றிவிட்டு<br />வேறுபுடவை மாற்றச்சொல்லி<br />விலகிப்போனார்கள் மற்றவர்கள்...<br /><br />விலகத்தோன்றாமல் <br />அறைக்குள்ளேயே இருந்தது,<br />இரவலாய் நகைகொடுத்த<br />ராணியக்காவின் பார்வை.<br /><br />****************************<br /><br />பாத்திரத்தில் இருந்த<br />பழங்கஞ்சிச் சோற்றை<br />பக்கத்துவீட்டிலிருந்துவந்த <br />கோழிக்குழம்பு வாசனையுடன்<br />சேர்த்துச் சாப்பிட்டுச்<br />சிலாகித்துக்கொண்டது,<br />குப்பை பொறுக்கிக்கொண்டிருந்த<br />கூடைக்காரியின் பிள்ளை.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-1209567099140203731?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>http://kurinjimalargal.blogspot.com/2009/12/blog-post_30.htmlnoreply@blogger.com (சுந்தரா)10tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-3169045311490265886Wed, 23 Dec 2009 05:02:00 +00002009-12-23T11:56:17.076+04:00குழந்தைகள்கவிதைகள்குடும்பம்என்றைக்கும்போல் அவன்<br />இரைந்து கொண்டிருந்தான்<br />அவளைச், <br />'சண்டைக்கு வாடி' <br />என்றழைக்கிற தோரணையில்...<br /><br />"இன்றைக்கும் என்னிடத்தில் <br />தோற்பாய் நீ" என்பதுபோல், <br />கண்டுகொள்ளாமல்<br />கர்வமாய் அவன் மனைவி... <br /><br />ஒன்றுக்கும் உதவாத<br />ஆணவத்தைக் கட்டிக்கொண்டு<br />தினம்<br />சண்டைக் காட்சிகளை<br />அரங்கேற்றிப் பார்த்திருக்க,<br /><br />காதலும் கனிவுமாய்<br />அமைத்துக்கொண்ட வாழ்க்கை<br />இன்று,<br />துடுப்புகளைத் தொலைத்துவிட்டுச் <br />சுற்றுகிற படகாக...<br /><br />எந்த நேரத்தில் <br />மூழ்குமோ என்று அஞ்சி,<br />சொந்தங்கள் தேடிப்போய்<br />பெற்றவர்கள் சொல்லியழ, <br /><br />இவை<br />எதுவுமே புரியாமல்,<br />தாய்மடியின் வெறுமையில்<br />துவண்டுபோன கன்றுகளாய்,<br />யார்மடியில் புதையவென்று<br />புரியாமல் தவிக்கிற பிள்ளைகள்...<br /><br />இப்படியே,<br />காசும் கர்வமும்<br />சபலமும் சங்கடமுமாய்<br />வீட்டுக்குள் வெடிக்கிற<br />போராட்டச் சத்தத்தில், <br />ஒடுங்கிப் போகின்றன<br />ஒன்றுமறியாத சின்னப்பூக்கள்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-3169045311490265886?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>http://kurinjimalargal.blogspot.com/2009/12/blog-post_23.htmlnoreply@blogger.com (சுந்தரா)14tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-4963505660777806206Mon, 21 Dec 2009 04:32:00 +00002009-12-23T08:30:19.709+04:00கவிதைநெஞ்சுமுட்டக் குடித்திருந்தேன்...<br />கொஞ்சமாய்க் கண்திறக்க<br />முயற்சித்துத் தோற்றுப்போனேன்...<br />இழுத்துச் சொருகிக்கொண்டன <br />இமைகள் ரெண்டும்...<br /><br />"பாரு இந்தப் பயலை..."என்று<br />பரிகாசம் பேசினார்கள்<br />பக்கத்தி லிருந்தவர்கள்...<br />அவர்களுக்கெல்லாம் புரியவாபோகிறது<br />என்னுடைய நிலைமை? <br /><br />மூடிய கண்களுக்குள்<br />பேசியமுகங்கள் வந்துபோனது...<br />அவற்றில், <br />ஒற்றை முகம் மட்டும்<br />ஒளிவட்டம் பூசிக்கொண்டு...<br /><br />காலை நிமிண்டியும் <br />கன்னத்தைத் தட்டியும்<br />கலைக்கப் பார்க்கிறார்கள்<br />என்னுடைய,<br />கிறக்கமான உறக்கத்தை...<br /><br />ஆனால்,<br />நெஞ்சுப் பக்கத்தில் <br />சின்னதாய்த் துடித்தபடி,<br />கதகதப்பைக் கொடுத்த<br />அந்த அருகாமையிலிருந்து <br />அகலத்தான் முடியவில்லை...<br /><br />"கொஞ்சியது போதும்,<br />கொஞ்சம் நிமிர்ந்திருடா..." என்று<br />பொய்க்கோபம் காட்டி,<br />நிமிர்த்திவைத்து என்முதுகை <br />நீவுகிறாள் அம்மா...<br /><br />கெட்டுப்போனது சுகமான தூக்கமென்று<br />முட்டிக்கொண்டு வந்தது கோபம்...<br />இனி,<br />எப்போ நான் ஏப்பம்விட்டு,<br />எப்போதான் தூங்குவதாம்?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-4963505660777806206?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>http://kurinjimalargal.blogspot.com/2009/12/blog-post_21.htmlnoreply@blogger.com (சுந்தரா)9tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-1760403744147558411Wed, 16 Dec 2009 08:53:00 +00002009-12-16T12:57:28.312+04:00கதைகேட்டல்கவிதைஅப்பல்லாம் ஆச்சிக்கு<br />அடுத்த வீடே தெரியாது...<br />எப்போதும் பிள்ளைகள்,<br />இல்லாவிட்டால் புருஷனென்று<br />தப்பாமல் தன்வீட்டுக் <br />கதையைத்தான் நமக்குச்சொல்லும்...<br /><br />ஊர்கண்ணு பட்டிடாம<br />உலையடுப்பு அவிஞ்சிடாம<br />ஆறிரண்டு பிள்ளைகளை<br />அடுத்தடுத்துத் தான்பெற்று<br />பேர்சொல்ல வளர்த்ததெல்லாம்<br />பெருமிதம் பொங்கச்சொல்லும்...<br /><br />எப்போதாவது அலுத்துவிட்டால்<br />இலவச இணைப்பாக,<br />வச்சிருந்த நகைநட்டு,<br />வளர்த்துவந்த ஆடு மாடு,<br />முற்றத்து மரத்தடியில்<br />நட்டுவைத்த சாமியென்று <br />அத்தனை விஷயமும்<br />அழகழகாய் அடுக்கிச் சொல்லும்...<br /><br />ஆனா, <br />இப்பல்லாம் கதைகேட்டா<br />எந்தக்கதை சொல்வதென்று<br />ஆச்சி ரொம்பத்தான் தவிக்கிறது...<br /><br />அடுக்கடுக்காய்க் கஷ்டப்பட்ட<br />அபியின் வீட்டில் நுழைந்து,<br />அதிகாரம் குறையாத <br />அரசியை அதிசயித்து,<br />கஷ்டமே படும் அந்தக்<br />கஸ்தூரிக்குக் கண்கலங்கி,<br /><br />துரதிர்ஷ்டம் தொடருகிற<br />துளசிக்காய்த் துக்கம்கொண்டு,<br />அர்ச்சனாவின் மாமியாரை <br />ஆத்திரமாய்த் திட்டிவிட்டு,<br />செல்லம்மாவின் கதைவரைக்கும் <br />சொல்லிச்சொல்லி மாய்கிறது...<br /><br />இந்தக்கதை வேண்டாம் ஆச்சி,<br />வேறுகதை சொல் என்றால்<br />கள்ளிக்காட்டில் பார்த்த<br />பள்ளிக்கூடக் கதையைச் சொல்ல,<br />உள்ளபடி, <br />ஏங்கித்தான் போனது மனசு...<br /><br />அப்போது சொல்லிவைத்த<br />அந்தநாள் கதைகளைப்போல்<br />இப்போ சொல்லும் கதையெல்லாம்<br />இதமாக இல்லையென்று<br />சொல்லத்தான் நினைக்கிறது மனசு...<br />ஆனால்,<br />கேட்கும் நிலையில்தான்<br />ஆச்சி இன்று இல்லை...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-1760403744147558411?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>http://kurinjimalargal.blogspot.com/2009/12/blog-post_16.htmlnoreply@blogger.com (சுந்தரா)14tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-5414556913363029070Mon, 14 Dec 2009 05:03:00 +00002009-12-14T09:03:06.816+04:00அப்பாகவிதைவீட்டுக்குள் நுழைகையில்<br />நள்ளிரவாகியிருந்தது...<br />உள்ளே,<br />ஒற்றை விளக்கொளியில் <br />உறங்காதிருந்தது வீடு...<br /><br />தேடியெடுத்த பதிலுடன்<br />தைரியமாய் நுழைகையில்,<br />வாசல்படி தாண்டி <br />வந்து விழுந்தன <br />நெல்லைச் சீமையின்<br />மண்மணம் மாறாத வசவுகள்...<br /><br />அப்பாவின் வசவுக்கு<br />எதிர் வசவு தேடாமல்<br />சட்டையைச் சுருட்டித்<br />தலைக்கடியில் கொடுத்தபடி,<br />மிதிவண்டித் திண்ணையில்<br />ஒருநொடியில் உறங்கிப்போனான்...<br /><br />ஒற்றை விளக்கோடு<br />வசவுகளும் ஓய்ந்திட,<br />சத்தமின்றித் தூங்கியது வீடு...<br /><br />முப்பது நிமிடங்கள்<br />முழுமையாய்க் கரையுமுன்<br />அவன் தந்தை,<br />தொட் டெழுப்பினர் <br />தன் மனைவியை மெதுவாக...<br /><br />என்னவென்று கேட்டபடி<br />எழுந்த மனைவியிடம்<br />சொன்னார் மெதுவாக,<br />"வெளியே,<br />பிள்ளைக்குக் கொசுக் கடிக்கும்,<br />போய் போர்த்திவிட்டு வா" என்று!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-5414556913363029070?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>http://kurinjimalargal.blogspot.com/2009/12/blog-post_14.htmlnoreply@blogger.com (சுந்தரா)16tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-6766717455910705951Sun, 06 Dec 2009 08:46:00 +00002009-12-06T13:02:02.159+04:00கவிதைநான் கடந்து போகும்வரை<br />நகராமல் ரசித்துவிட்டுத்<br />தான் கடந்துபோகிறாய்...<br />சொல்,நானும் அழகுதானே?<br /><br />தாமதமாய் வந்தாலும்<br />தகவல்சொல்ல மறப்பதில்லை<br />ஆனாலும்,<br />கேவலமாய்த் திட்டுகிறாய்...<br />என் பெருமூச்சே பதிலுனக்கு.<br /><br />இரவு நேரத்தில் <br />என்னோடு வந்தாய்...<br />உன்னைத் <br />தாலாட்டி மடியிலிட்டு <br />இதமாகத் தூங்கவைத்தேன்...<br /><br />ஆனால்,<br />போகிற அவசரத்தில்<br />உடைமைகளைச்&nbsp;சேகரித்து,<br />எட்டியும் பார்க்காமல் <br />என்னை விட்டுப் போகின்றாய்...<br /><br />இதைக் குற்றமென்று சொல்லிக்<br />கொடிபிடிக்க மாட்டேன் நான்...<br />ஆனாலும், <br />என் நெஞ்சுக்குள் புகைந்திடும் <br />நீண்டநாள் குமுறல் இது...<br /><br />அதுபோல,<br />எத்தனையோ உறவுகளைச்<br />சேர்த்துத்தான் வைத்தேன்...<br />ஆனாலும், <br />என்னுடைய சிநேகிதத்தில்<br />உனக்கு <br />எப்போதும் சந்தேகம்தான்...<br /><br />குற்றமென்ன செய்தேன்?<br />கொடுக்கிற காசுக்குத்<br />தக்கபடி கவனிப்பேன்...<br />கூடப் பணம்கொடுத்தால்<br />குளிரவைத்து சுகம்கொடுப்பேன்...<br /><br />ஆனால்,<br />அதற்காக நீ,<br />சமயத்தில் காசே கொடுக்காமல்<br />கன்னம்வைத்தால் என்ன அர்த்தம்?<br /><br />எத்தனையோ தவறுகள்<br />எங்கேயோ நடக்கிறதுதான்...<br />அதற்காக,<br />என்னைச் சிதைத்துப் பார்ப்பதில்<br />உனக்கு ஏன் இத்தனை மகிழ்ச்சி?<br /><br />எனக்கும் வலிக்கிறது,<br />ஆகவே தனிமையில் <br />ஓலமிட்டு அழுகிறேன்,<br />என்னையும் புரிந்துகொள்ளேன்...<br /><br />என்றுசொல்லிப் புலம்பிவிட்டு<br />ஏக்கப்பெருமூச்சு விட்டு<br />எனைக் கடந்துபோகிறது<br />அந்தப் புகைவண்டி!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-6766717455910705951?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>http://kurinjimalargal.blogspot.com/2009/12/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (சுந்தரா)16tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-7863847288289644756Tue, 24 Nov 2009 11:11:00 +00002009-11-24T15:18:37.871+04:00கவிதை<div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">வெள்ளி செவ்வாய் தவிர<br /></div><div style="text-align: center;">மத்தநாளில் விரதம்<br /></div><div style="text-align: center;">அதுவும்,<br /></div><div style="text-align: center;">வெள்ளை வெறுஞ்சோறு<br /></div><div style="text-align: center;">வெஞ்சனமெல்லாம் இல்ல...<br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">அள்ளிவச்ச சோறும்<br /></div><div style="text-align: center;">ஆடுகோழி தின்னுபோக<br /></div><div style="text-align: center;">எஞ்சிய மிச்சம்தான்,<br /></div><div style="text-align: center;">என் வயிறும் நிறையுதில்ல...<br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">நல்லநாள் பெரியநாளில்<br /></div><div style="text-align: center;">நாலுகுடம் தண்ணி,<br /></div><div style="text-align: center;">வெல்லமிட்ட சோறு<br /></div><div style="text-align: center;">வேகவச்ச கடலை...<br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">பிள்ளைகள் பந்தடிக்கப்<br /></div><div style="text-align: center;">பேசாத நடுவர்,<br /></div><div style="text-align: center;">பெண்களின் சண்டையிலோ<br /></div><div style="text-align: center;">கண்ணவிஞ்ச கடவுள்...<br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">இன்னுமென்ன சொல்ல,<br /></div><div style="text-align: center;">என்னுடைய பெருமையின்னு?<br /></div><div style="text-align: center;">பிள்ளையாரா யிருப்பதற்குப்<br />பெருச்சாளியே தேவலாம்தான்... <br /><br /></div><div style="text-align: center;">************************************** <br /></div><div style="text-align: center;">&nbsp; <br /></div><div style="text-align: center;">&nbsp; <br /></div><div style="text-align: center;">இந்தக் கவிதையை யூத்ஃபுல் விகடனில் படிக்க, <br /></div><div style="text-align: center;">&nbsp; <br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://youthful.vikatan.com/youth/Nyouth/sundhara23112009.asp">இங்கே</a>&nbsp; அழுத்துங்க...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-7863847288289644756?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>http://kurinjimalargal.blogspot.com/2009/11/blog-post_24.htmlnoreply@blogger.com (சுந்தரா)15tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-777494835757775399Mon, 23 Nov 2009 05:37:00 +00002009-11-23T09:45:46.564+04:00கவிதைதரிசாக் கிடக்கிற <br />மேக்காட்டு பூமிய<br />வெறுசா வச்சிருந்து<br />ஒண்ணும் பலனில்ல...<br /><br />வெரசா அத வித்து<br />வேற காணி வாங்கிப்போட்டா<br />மகசூலும் ஆகும்<br />மனசுக்கும் நிறைவுபாரு....<br /><br />அம்மா உரக்கச்சொன்னாள்<br />அறைக்குள் மனமுடைந்து<br />அழுதாள் அவன் மனைவி...<br /><br />சும்மா அவளைப்<br />பழியேற்கவைத்துவிட்டு<br />அம்மா, சரியென்றான் அவன்...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-777494835757775399?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>http://kurinjimalargal.blogspot.com/2009/11/blog-post_23.htmlnoreply@blogger.com (சுந்தரா)6tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-2727401051184140419Fri, 13 Nov 2009 11:15:00 +00002009-11-13T15:20:56.989+04:00தனித்துவம் தேடிகவி்தை<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_fyaW1K0RJvc/Sv0_PIPsm7I/AAAAAAAAAys/MtoIqSQFNKc/s1600-h/Ping.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" sr="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_fyaW1K0RJvc/Sv0_PIPsm7I/AAAAAAAAAys/MtoIqSQFNKc/s320/Ping.jpg" /></a><br /></div><br /><br />தன்னுடைய முகவரியை<br />உலகுக்கு உணர்த்த எண்ணி <br />ஓடிக்களைத்த அவன்<br />திரும்பிப் பார்க்கிறான்... <br /><br />முகச்சுருக்க வரிகளால் <br />அவனுடைய&nbsp;முகமே <br />அவனுக்கு வித்தியாசமாய்...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-2727401051184140419?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>http://kurinjimalargal.blogspot.com/2009/11/blog-post_13.htmlnoreply@blogger.com (சுந்தரா)19tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-3892502983692843485Wed, 11 Nov 2009 13:26:00 +00002009-11-11T17:33:28.584+04:00யூத்ஃபுல் விகடன்கவிதைமேல்சாதிப் பெண்ணும் <br />கீழ்ச்சாதிப் பையனும் <br />உறவுகளை உதறிவிட்டு <br />ஊரெல்லைக் கோயிலிலே <br />மாலைமாற்றிக் கொண்டார்கள்... <br /><br />அடியும் தடியுமாக <br />விடிந்தது அன்றைய பொழுது... <br /><br />கீழ்ச்சாதித் தெருவெங்கும் <br />மேல்சாதித் தலைகள்<br />மோதலில் உடைந்ததோ <br />இருசாதிச் சிலைகள்... <br /><br />ஊர்மத்தி ஆலமரம் <br />உட்கார்ந்த பெரிசுகள் <br />வேரணைத்து உட்கார்ந்த <br />வேடிக்கை மனிதர்கள்... <br /><br />சாதிவிட்டுச் சாதிமாறிக் <br />கல்யாணம் செய்தவரை <br />ஊரைவிட்டு ஒதுக்கிவைக்க <br />ஓலமிட்ட உறவுகள்... <br /><br />கோலமிட்ட தெருக்களெல்லாம் <br />ஆளரவ மற்றுப்போய் <br />ஆலமரத் தடியிருந்து <br />ரசித்ததோ வசவுகள்... <br /><br />அடுப்பில் <br />சோறுவைத்ததை மறந்து <br />கூரைவீட்டு மீனாட்சி <br />ஊர்வாயைப் பார்த்தபடி <br />கதைகேட்டு நின்றிருக்க, <br /><br />ஆளெதுவும் பார்க்காமல் <br />அந்தஸ்தும் அறியாமல் <br />கீழ்ச்சாதித் தீ பரவி <br />மேல்சாதித் தெருவணைக்க <br />ஊரெல்லாம் ஒன்றாகி<br />ஓடி யணைத்தது தீயை... <br /><br />அதற்குள், <br />காற்றுக்கும் நெருப்புக்கும் <br />இரையானது ஒருபகுதி... <br /><br />சாதி,சாதியென்று <br />சத்தமிட்ட சனமெல்லாம் <br />வீதிவேலை முடிந்ததென்று <br />வீட்டுவேலை பார்க்கச் செல்ல,<br /><br />ஈரமான விழிகளும் <br />எரிந்துபோன உடமையுமாய் <br />அங்கே, <br />வீடிழந்த சாதியொன்று <br />வீதியிலே உதயமாச்சு... <br /><br /><span style="color: blue;">இந்தக்கவிதை, யூத்ஃபுல் விகடனின் கவிதைகள் பக்கத்தில் வெளியாகியிருக்கிறது.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-3892502983692843485?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>http://kurinjimalargal.blogspot.com/2009/11/blog-post_11.htmlnoreply@blogger.com (சுந்தரா)14tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-5439921418904584584Sat, 07 Nov 2009 06:05:00 +00002009-11-07T10:05:17.176+04:00தாய்மைகவிதைஅவள்,<br />வந்து வளைகுலுங்க<br />நின்ற தருணத்தில் கவனித்தேன்...<br /><br />முன்பைவிட,<br />இன்னும் தளர்ந்திருந்தாள்<br />கண்கள் சோர்ந்திருந்தாள்...<br /><br />இடுப்பினில் கைவைத்து<br />இடையிடையே நீவிவிட்டு<br />நிறைமாதப் பூரிப்பில்<br />நின்ற அவளிடம்,<br /><br />என்ன சொல்வதென்று<br />யோசித்த அக்கணத்தில்,<br />புன்னகையைப் பரிசாக்கி<br />தன் புடவைத் தலைப்பினால்<br />என்முகம் துடைத்துவிட்டாள்...<br /><br />என்னவென்று கேட்டபடி<br />என்னை வருடியது <br />அவள் பார்வை...<br /><br />என்னவோ தெரியவில்லை...<br />எதுவும் சொல்லத்தோன்றாமல்<br />கண்கள் கலங்கியது எனக்கு.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-5439921418904584584?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>http://kurinjimalargal.blogspot.com/2009/11/blog-post_07.htmlnoreply@blogger.com (சுந்தரா)4tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-7547911643098692224Wed, 04 Nov 2009 10:31:00 +00002009-11-04T14:37:03.470+04:00கவிதைபள்ளிக்கூடம்<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.aoc.nrao.edu/~hdinwidd/School%20Girls.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="211" sr="true" src="http://www.aoc.nrao.edu/~hdinwidd/School%20Girls.JPG" width="320" /></a><br /></div>அன்று,<br />புத்தக அடுக்கினைப் <br />புரட்டிப்பார்த்தபோது<br />சிக்கியது அந்தச்<br />சிறுவயதுப் புகைப்படம்...<br /><br />மரத்தடி நிழலில்<br />முகம்கொள்ளாச் சிரிப்புடன் நான்...<br />அருகில்,<br />தோளில் கைபோட்டுத்<br />தோழியொருத்தி...<br /><br />பொய் சொல்லி <br />என்னைவிட்டுப்<br />பிரிந்துசென்ற பூரணி...<br /><br />பை நிறையப் பொரியோடு<br />பள்ளிவரும் பார்வதி,<br />கையெழுத்தால் அனைவரையும் <br />கவர்ந்துவிடும் கலைவாணி...<br /><br />அழகழகாய்க்&nbsp;கோலமிடச்<br />சொல்லித்தந்த அலமேலு,<br />விசிலடிச்சுப் படம்பார்த்த<br />விஷயம்&nbsp;சொன்ன வானதி...<br /><br />பசிவேளை உணவையும்<br />பேசித்தீர்த்த கதைகளையும்<br />பேசாமல் எங்களுடன்<br />பகிர்ந்துகொண்ட &nbsp;ஆலமரம்...<br /><br />எத்தனை நினைவுகள்!<br />எத்தனை சுவடுகள்!!<br />பொக்கிஷமாய் இளமையின்<br />நினைவுகளைச் சுமந்திருந்த<br />சித்திரத்தை வருடினேன்...<br /><br />புத்தகப்பை நிறையப்<br />பூரிப்பைச் சுமந்திருந்த<br />பள்ளி வயதின்<br />அத்தனை மகிழ்ச்சியையும்<br />அப்போதும் தந்தது <br />அந்தப்&nbsp;புகைப்படம்!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-7547911643098692224?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>http://kurinjimalargal.blogspot.com/2009/11/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (சுந்தரா)8tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-6737751929367014930Tue, 27 Oct 2009 12:53:00 +00002009-10-29T10:06:04.197+04:00முதுமைகவிதை<img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397501046217934818" src="http://2.bp.blogspot.com/_fyaW1K0RJvc/SufGmraeh-I/AAAAAAAAAtc/qOF0-ImCbRQ/s320/the_old_man_and_his_grandson.jpg" style="cursor: hand; display: block; height: 306px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 320px;" /><br /><br /><br />திரைகட லோடி<br /><br />அன்று <br /><br />திரவியம் தேடிவைத்த<br /><br />துலுக்காணக் கிழவரின்<br /><br />அழுக்கான பாத்திரம்<br /><br />நிரம்பிக் கிடக்கிறது,<br /><br />மிச்சச் சோறும் <br /><br />கொச்சை வசவுகளுமாக...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-6737751929367014930?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>http://kurinjimalargal.blogspot.com/2009/10/blog-post_27.htmlnoreply@blogger.com (சுந்தரா)6tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-3724313822097006454Sat, 24 Oct 2009 15:47:00 +00002009-12-17T09:33:37.517+04:00கவிதை.கவிதைக்கதைகையிருந்த மோதிரம் <br />காசான உண்மையினை<br />ஐயமின்றி உணந்திட்டாள் <br />அவர் மனைவி சிவகாமி...<br />பொய்யேதும் சொல்லிப்<br />புதுக்குழப்பம் செய்யாமல்<br />பைய இடத்தைவிட்டு <br />அகன்றார் செல்வமணி...<br /><br />தான்கொண்ட ஆசையால்<br />தன்குடும்பம் கடனுற்ற <br />வேதனையைச் சொல்லாமல்<br />விதிர்த்துநின்றாள் சிவகாமி<br />ஆதரவாய் அவள்மனதைப்<br />புரிந்துகொண்ட ஆசிரியர்<br />பாதகம் இல்லை எல்லாம்<br />சரியாகும் என்றுரைத்தார்...<br /><br />புத்தி தடுமாறிப்<br />பேசுவார் சொல்கேட்டு<br />சக்திக்குமீறியதாய்ச்<br />சங்கடத்தைச் சேர்த்துவிட்டேன்<br />புத்திக்கு எட்டிப்<br />புலனாகும் நேரத்தில் <br />எத்தனையோ இழந்துவிட்டோம்<br />என்றழுதாள் சிவகாமி<br /><br />எதையும் இழக்கவில்லை<br />எதுவும் விட்டுப்போகவில்லை<br />கனவாக வந்துவிட்டுப்<br />போனதோர் காட்சியிது<br />உனையே நீ புரிந்துகொள்ள<br />உண்மைநிலை அறிந்துகொள்ள<br />கொஞ்சம் செலவழித்துக்<br />கண்டதோர் காட்சியிது<br /><br />பிழையான காட்சியெல்லாம்<br />போயகல இனி வாழ்வில்<br />நலமே பெருகிடும்<br />நம்பிட வேண்டுமென்றார்.<br />இழையோடும் கண்ணீரை<br />அழுத்தித் துடைத்துவிட்டுப்<br />பலகாரம் செய்வதற்குப்<br />புறப்பட்டாள் சிவகாமி<br /><br />விடிந்தது தீபாவளி<br />வீட்டிலே மகிழ்ச்சிபொங்க<br />விதவிதமாய் இனிப்புகளும்<br />விருந்தும் மணமணக்க<br />புதியதாய் வாழ்கையைப் <br />புரிந்துகொண்ட மகிழ்ச்சியுடன்<br />இனிமையாய் தீபமேற்றி<br />வழிபட்டாள் சிவகாமி!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-3724313822097006454?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>http://kurinjimalargal.blogspot.com/2009/10/blog-post_24.htmlnoreply@blogger.com (சுந்தரா)0tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-3020955352306753135Sat, 17 Oct 2009 18:51:00 +00002009-10-20T08:33:27.184+04:00தீபாவளிகவிதைகள்விடிய விடிய <br />விடாத வேட்டுச்சத்தம்...<br /><br />உறங்கிவிட்ட அம்மாவின்<br />தலைப்பினைப் பிடித்தபடி,<br />காதுகளை மூடிக்கொண்டு<br />கண்திறந்து படுத்திருந்தான் மகன்...<br /><br />சிதறிய வாணங்கள் <br />இடைவெளியில் தெரிந்தபோது, <br />கூரையிலும் விழுமோவென்று<br />பதறித்தான்போனது மனசு...<br /> <br />உறக்கமில் லாதவனின்<br />உள்ளம் புரிந்ததுபோல்<br />புகையோடு விரைவாகப்<br />புலர்ந்தது புதுப்பொழுது... <br />ஆளரவ மில்லாமல் <br />உறங்கிக் கிடந்தது வீதி...<br /><br />அங்கே,<br />வெடிக்காத சரவெடி<br />அடிக்காத பொட்டுவெடி<br />எரியாத மத்தாப்பூ<br />விரியாத பூச்சட்டி<br /><br />ஏதாவது கிடைக்காதா என்ற<br />ஏக்கம் தலையெடுக்கக்<br />காகிதக் குப்பையைக்<br />கண்களால் துழாவுகிறான்,<br />கால்சட்டை நழுவிவரக்<br />கைப்பிடித்த சிறுவனவன்...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-3020955352306753135?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>http://kurinjimalargal.blogspot.com/2009/10/blog-post_17.htmlnoreply@blogger.com (சுந்தரா)2tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-5542638869858527618Mon, 05 Oct 2009 09:15:00 +00002009-10-15T09:34:10.833+04:00கவிதைக் கதைகவிதைகள்மருத்துவமனைப் படுக்கையில்<br />அவள் <br />வலியால் துடித்துக்கொண்டிருந்தாள்...<br /><br />அடுக்களையில் தவறிவீழ்ந்து<br />அடிபட்டுக் கிடந்தவளை<br />அடுத்தவீட்டார் ஓடிவந்து<br />மருத்துவ மனையில் சேர்க்க,<br />குடித்துவிட்டு நள்ளிரவில்<br />வீடுவந்தான் கணவன் அவன்...<br /><br />துணையாரு மில்லாமல் <br />நிறைமாதம் சுமந்த அவள்<br />வலிகொண்டு வேதனையில்<br />நிலைகுலைந்து போயிருந்தாள்...<br /><br />அவள்<br />நிலைகண்ட அதிர்ச்சியில்<br />அவனுக்கு<br />மனசைவிடச் சட்டென்று<br />தெளிந்தது போதை...<br /><br />வெளிர்த்த முகமும்<br />துளிர்த்த கண் நீருமாய்<br />அவளைப் பார்க்கையில்<br />என்னவோ செய்தது அவனுக்கு...<br /><br />ஆனால் அவள்,<br />துடிக்கவைத்த வலியையும்<br />பொருட் படுத்தாதவளாய்,<br />அடுத்து ஒரு பிறவி வந்தால்<br />அதிலும் <br />உங்களோடு வாழவே விருப்பமென்றாள்...<br /><br />"பைத்தியக்காரி...<br />நேற்றுவரை நான்<br />நிறையப் படுத்தினாலும்<br />கேட்கிறாள் பார்" என்று அவன்<br />தனக்குள் வியந்தபோது<br />கேட்காமலே துளிர்த்தது கண்ணீர்...<br /><br />"பிதற்றாமலிரு" <br />என்று அவளை அதட்டிவிட்டு<br />மருத்துவரை அழைக்கிறேன்<br />என்று அவன் எழுந்தபோது,<br /><br />"இதை மட்டும் கேளுங்கள்"<br />என்று கரம்பிடித்து <br />நிறுத்தினாள் அவனை,<br />நின்று திரும்பினான்...<br /><br />அடுத்துவரும் பிறவியில் <br />ஆணாக நானும், <br />நானாக நீங்களும்<br />பிறப்பெடுக்க வேண்டும்...<br /><br />மனைவியின் ஏக்கங்கள்<br />அனைத்தையும் பூர்த்திசெய்யும்<br />நல்லகணவனாய் நானிருந்து<br />காட்ட வேண்டும்...<br /><br />என்று வார்த்தைகளால்<br />அவனை அறைந்தகணம்,<br />வலியின் வேதனையில்<br />வீறிட்டாள் அவள்...<br />கிலியின் பாதிப்பில் <br />வியர்த்தான் கணவனவன்...<br /><br />விதிர்த்து வெளியில் சென்று<br />மருத்துவரை அனுப்பிவிட்டு,<br />கைபிசைந்து கதறலுடன்<br />தனித்து அழுத அவன்,<br />தப்பான அனைத்தையும் <br />விட்டுவிட முடிவெடுத்தான்...<br /><br />ஓங்கிய குரலொன்று<br />உலுக்கிட நிமிர்ந்தவனை,<br />"உள்ளே அழைக்கிறார்கள்"<br />என்றாள் செவிலிப்பெண்.<br />கலக்கமா யிருந்தது அவனுக்கு,<br />நலக்குறைவாய் ஏதும்<br />நடந்திருக்குமோ என்று...<br /><br />உள்ளே,<br />ஆடிய தொட்டிலில்<br />அழகிய பூவாய்க் குழந்தை...<br />அருகே,<br />வாடிய வெளிர்கொடியாய்த் <br />துவண்டுகிடந்தாள் அவள்.<br /><br />"பாட்டில் வாங்கப்போகலையா?"<br />செவிலியின் குரல்வரவே <br />அதிர்ச்சியுடன் சொன்னான் அவன்,<br />"அதெல்லாம், <br />நேற்றோடு விட்டாச்சு" என்று...<br /><br />"குளூக்கோஸ் பாட்டிலைச் <br />சொன்னேன் நான்" என்றுவிட்டுக்<br />குதர்க்கமாய்ச் சிரித்தாள் செவிலிப் பெண்...<br /><br />பதற்றம் குறைந்தவனாய்<br />பித்தமெல்லாம் தெளிந்தவனாய்,<br />தலைகுலுக்கிச் சிரித்தான் அவன்... <br />கண்கள் <br />கசியச் சிரித்தாள் அவன் மனைவி.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-5542638869858527618?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>http://kurinjimalargal.blogspot.com/2009/10/blog-post_05.htmlnoreply@blogger.com (சுந்தரா)0tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-7001243728517695142Thu, 01 Oct 2009 04:08:00 +00002009-10-01T09:36:23.651+04:00கவிதைபுலருகிற பொழுதுகளில்<br />என்னோடு <br />வெளிச்சமாயிருந்தவன் நீ...<br /><br />விலகி வெளிமண்ணில்<br />வேலைதேடிப் போனாலும்<br />உன்<br />விலகாத ஞாபகங்கள்<br />இன்னமும் இனிமையாக...<br /><br />அன்று,<br />உன்னோடு பகிர்ந்துகொண்ட<br />தேநீர்க் கோப்பைகள் <br />இன்று<br />என்னோடிருந்து என் <br />தனிமையைப் பகிர்ந்துகொள்கின்றன...<br /><br />வாசலில் பூக்கோலம்<br />வாசமான மலர்கள்,<br />ஆசையாய் நீ உண்ணும்<br />தோசை என்று அத்தனையும்<br />இன்று <br />எனக்குப் பிடிக்காத பொருட்களின்<br />பட்டியலில் வரிசையாக...<br /><br />மாசத்தில் சிலதினங்கள்<br />பேச முடிந்தாலும்<br />வீட்டு விஷயங்கள் <br />வேலைச் சுமையென்று<br />காசுக்குப்பெறாத விஷயங்கள் பேசிவிட்டு,<br />கடைசியாய் நீ கொடுக்கும்<br />கைபேசிமுத்தம் மட்டுமே<br />காதோடு உறவாடி <br />மனசில் நிறைந்திருக்கிறது...<br /><br />நம்முடைய பிறந்த நாட்கள்<br />நாம் இணைந்த திருமணநாள்<br />இன்னமும் வருகின்ற<br />நல்லநாள் அத்தனையும்<br />பொல்லாத நாட்களாகிக்<br />கொல்லத்தான் செய்கிறது...<br /><br />சொல்லத்தான் இயலாத<br />தவிப்புகள் அத்தனையும்<br />வெள்ளைக் காகிதத்தில்<br />விழிநீர் சேர்த்தெழுதி<br />உன்னுடைய முகவரிக்குத்<br />தூதாக அனுப்புகிறேன்...<br /><br />தள்ளிவைத்துப் பார்த்திருக்கும்<br />தெய்வத்தை, <br />வசவுகளால் அள்ளி அர்ச்சித்து<br />ஆத்திரம் கொள்ளாமல்,<br />நல்லதே நடக்குமென்று<br />நம்பிக்கை சேர்த்துவைத்து<br />உள்ளத்தில் இருத்திக்கொள்<br />சேரும்காலம் தூரமில்லை...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-7001243728517695142?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>http://kurinjimalargal.blogspot.com/2009/10/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (சுந்தரா)1tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-1414504818165171118Mon, 14 Sep 2009 11:36:00 +00002009-09-14T16:49:12.473+04:00கவிதைகள்காலை எழுந்தவுடன்<br />கையில்தந்த காப்பியை<br />பத்திரிகை விலக்காமல் <br />ரசித்துக் குடித்துவிட்டு,<br /><br />குளிப்பதற்கு இதமாகக் <br />கலந்துவைத்த சுடுநீரை<br />அலுக்காமல் பாட்டோடு<br />அனுபவித்துக் குளித்துவிட்டு,<br /><br />மடிப்புக் கலையாமல்<br />எடுத்துவைத்த ஆடையினைக்<br />கலைத்துப் போட்டுவிட்டு<br />வேறு உடை தேர்ந்தெடுத்து,<br /><br />கண்ணாடி முன்நின்று <br />கவனமாய்த் தலைதிருத்தி,<br />பின்னாலே முகம்திருப்பி<br />உணவுக்குக் குரல்கொடுக்க,<br /><br />எல்லாமே ரெடியென்று<br />எடுத்துவைத்துப் பரிமாறி<br />கண்ணாடிக் குவளையிலே <br />குடிப்பதற்கு நீரூற்றி,<br /><br />பின்னாலே குரல்கொடுத்த <br />பிள்ளையை அதட்டிவிட்டு,<br />காலுக்குச் செருப்பையும் <br />கவனமாய்த் துடைத்துவிட்டு,<br /><br />மேலே நிமிர்ந்தவளின் <br />முகத்தையும் பார்க்காமல்<br />செல்பேசிச் சிணுங்கலுடன் <br />கணவன் வெளியில்செல்ல,<br /><br />களைத்துக் கதிரையிலே<br />சரிந்து அமர்ந்தவளை<br />அழைத்தது ஒரு குரல்...<br />அடுத்ததொரு ஏவலுக்காய்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-1414504818165171118?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>http://kurinjimalargal.blogspot.com/2009/09/blog-post_14.htmlnoreply@blogger.com (சுந்தரா)0tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-9198268359004059215Wed, 09 Sep 2009 11:25:00 +00002009-09-09T15:27:12.393+04:00கவிதை<a href="http://www.simplenomics.com/wp-images/confidence.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 275px; height: 311px;" src="http://www.simplenomics.com/wp-images/confidence.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />கரைபுரண்டு ஓடும் <br />காட்டாறாய் நினைவுகள்<br />சிறையெடுத்து மனம்<br />சிதைத்திட்ட சுவடுகள்<br /><br />இளமையின் களிப்பினை<br />இயலாமை யாக்கிவிட்டு<br />வறுமைக்கு விலைபோன<br />வாழ்க்கையின் பக்கங்கள்...<br /><br />உறவுகள் உருகிஓட<br />கனவுகள் கரைந்துபோக<br />கைகொடுக்க யாருமின்றிக்<br />கலங்கிய பொழுதுகள்...<br /><br />தனிமையின் போர்வையில்<br />அழுகையே துணையாக<br />உடல்வருத்திக் கிடந்த<br />ஒன்றிரண்டு வருடங்கள்...<br /><br />வறுமையின் தவிப்பினிலும் <br />வகைவகையாய்ப் பாடங்கள்<br />சொல்லிக் கொடுத்தசில<br />சோக நிகழ்வுகள்...<br /><br />எள்ளி இகழ்வுசெய்து<br />ஏமாளி எனச்சிரித்து<br />தள்ளிவிட்டுச் சென்று<br />தூரமான உறவுகள்...<br /><br />தூரமான உறவுகளைத்<br />துச்சமாய் எண்ணிவிட்டு<br />வேகமாய் முன்னேறத்<br />துடித்திட்ட உணர்வுகள்<br /><br />முன்னேறும் பாதையில்<br />என்னெதிராய் வந்துதினம்<br />கண்ணாமூச்சி ஆடிய<br />கணக்கிலாத் தடைக்கற்கள்<br /><br />தடைகளைக் கடக்கையிலே<br />வருத்திய சோகமெல்லாம்<br />அடையாளம் தெரியாமல்<br />மறைந்த மணித்துளிகள்...<br /><br />கொடிகட்டிப் பறக்கவில்லை<br />ஆனாலும் நிறைவாக<br />குடிசைகட்டி வாழ்க்கற்ற<br />முன்னேற்றப் பதிவுகள்...<br /><br />எத்தனையோ நினைவுகளின்<br />ஆழத்தில் அமிழ்ந்தாலும்<br />நித்தமும் எனைவருடும்<br />பழமையின் பக்கங்கள்<br /><br />கரையொதுங்கும் கடல்நுரையாய்<br />ஆங்கங்கே தோன்றி<br />ஆனந்தம் விளைவிக்கும்<br />அன்பின் நினைவுகள்...<br /><br />இத்தனைக்கு இடையிலும்<br />எனைவிட்டு விலகாமல்<br />எனக்குள் பதிந்திருந்த<br />நம்பிக்கை விதைகள்...<br /><br />விதையெலாம் பயிராகி<br />விளைவுகண்ட காலத்தில்<br />தெளிவோடு நிமிர்ந்துநின்றேன்<br />வானமே வளையக் கண்டேன்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-9198268359004059215?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>http://kurinjimalargal.blogspot.com/2009/09/blog-post_09.htmlnoreply@blogger.com (சுந்தரா)3tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-8437864545504348446Wed, 02 Sep 2009 08:11:00 +00002009-09-03T16:06:24.224+04:00கவிதைவைகையோ வறண்டுபோச்சு<br />காவிரியைக் காணவில்லை...<br /><br />ஏரியெல்லாம் மாறிப்போச்சு<br />குளங்களெல்லாம் குப்பையாச்சு...<br /><br />வான்மழையும் கானலாச்சு<br />வயல்காடும் வெடிச்சுப்போச்சு<br /><br /><a href="http://3.bp.blogspot.com/_fyaW1K0RJvc/Sp47IdTdL3I/AAAAAAAAAlc/VpeNIx2s6ow/s1600-h/IMG_0450.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://3.bp.blogspot.com/_fyaW1K0RJvc/Sp47IdTdL3I/AAAAAAAAAlc/VpeNIx2s6ow/s320/IMG_0450.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376800021618175858" /></a><br /><br /><br />அதற்காக,<br />நான் மட்டும் குளிக்காவிட்டால்<br />நன்மையென்ன நடந்துவிடும்?<br /><br />குளிக்கவென்று குதூகலமாய்<br />குழாயடியில் உட்கார்ந்தால்,<br />அடுப்படிப் பாத்திரம்போல் <br />அழுக்கைமட்டும் தேய்த்துவிட்டு,<br />கால்வாளித் தண்ணீரில்<br />கழுவி என்னை அனுப்புகிறாய்...<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_fyaW1K0RJvc/Sp5AFQEjbgI/AAAAAAAAAlk/ke7HUDzc4W0/s1600-h/IMG_0451.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_fyaW1K0RJvc/Sp5AFQEjbgI/AAAAAAAAAlk/ke7HUDzc4W0/s320/IMG_0451.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376805464084540930" /></a><br /><br />ஆனாலும் இது ரொம்ப <br />அநியாயக் கொடுமையம்மா...<br /><br />நெய்யென்று கேட்டால்கூட <br />நிறையவே ஊற்றும் நீ,<br />குளிக்கும்<br />தண்ணீரைக் கேட்டால் மட்டும்<br />கொஞ்சமாகத் தெளிக்கிறாயே...<br /><br /><a href="http://1.bp.blogspot.com/_fyaW1K0RJvc/Sp4s1zYVPDI/AAAAAAAAAlU/nWisnmxyqDk/s1600-h/IMG_0453.JPG"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;" src="http://1.bp.blogspot.com/_fyaW1K0RJvc/Sp4s1zYVPDI/AAAAAAAAAlU/nWisnmxyqDk/s320/IMG_0453.JPG" border="0" alt=""id="BLOGGER_PHOTO_ID_5376784307963903026" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-8437864545504348446?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>http://kurinjimalargal.blogspot.com/2009/09/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (சுந்தரா)13tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-4452057079950855984Mon, 06 Jul 2009 09:15:00 +00002009-09-03T16:12:43.267+04:00கவிதைகள்ரெண்டுமூன்று வருஷங்களாய் <br />இங்கேதான் இருக்கிறாள்...<br /><br />வந்தபோது வைத்திருந்த<br />புன்னகை மாறாமல்,<br />என்ன வீட்டில் சொன்னாலும் <br />எதிர்வார்த்தைபேசாமல்...<br /><br />விருந்தினர்கள் வந்தாலும்<br />வேறுபாடு பார்க்காமல்,<br />வேலை மிகவென்றாலும்<br />முகச் சுளிப்புக்காட்டாமல்...<br /><br />கண்ணையும் கசக்காமல்<br />காசெதுவும் கேட்காமல்<br />தன்னுடைய நோவுக்காய்<br />விடுமுறையும் எடுக்காமல்...<br /><br />சொல்லுவ தெல்லாமும் <br />செய்து முடித்துவிட்டு<br />இன்னமென்ன இருக்குதென்று<br />எதிர்பார்த்து நிற்பதுபோல்...<br /><br />என்ன பிறவியிவள் <br />என வியக்கவைத்தவளை...<br /><br />'அம்மா' என்றழைக்கிறான் என்மகன்,<br />'அடியே' என்றழைக்கிறேன் நான்...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-4452057079950855984?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>http://kurinjimalargal.blogspot.com/2009/07/blog-post_06.htmlnoreply@blogger.com (சுந்தரா)6tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-1466655201933217458Wed, 01 Jul 2009 07:08:00 +00002009-07-01T15:56:40.935+04:00கவிதைகள்<a href="http://newsimg.bbc.co.uk/media/images/44253000/jpg/_44253747_deaf203body.jpg"><img style="float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 203px; height: 152px;" src="http://newsimg.bbc.co.uk/media/images/44253000/jpg/_44253747_deaf203body.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />அவள்,<br />இழை பிரிந்த சேலைக்காரி,<br />களைபறிக்கும் வேலைக்காரி... <br /><br />கழனியிலே களைபறித்துக்<br />காசுகொஞ்சம் சேர்த்துவைத்துக்<br />கைநிறைய வளையல்போட்டு <br />அழகுபார்க்கும் ஆசைக்காரி...<br /><br />வயிற்றுக்குள் வளருகிற <br />மழலையின் காதுக்கு<br />வளைச்சத்தம் பிடிக்குமென்று<br />தெரிந்தவர்கள் சொல்லிவிட<br />ராவோடு பகல் உழைத்து<br />வளையல் வாங்கி அணிந்துகொண்டாள்...<br /><br />அலுத்துவந்த கணவனுக்கு <br />அன்னம் சமைக்கையிலும்,<br />துவைத்துவைத்த ஆடைகளை<br />விசிறி உலர்த்தையிலும்<br />குலுக்கிவிட்ட வளையல்களின்<br />சிரிப்பொலியில் மகிழ்ந்துபோனாள்<br /><br />வாழ்க்கையின் வல்லினங்கள் <br />வருத்திவிட்டுப் போகையிலும்<br />உழைத்துவரும் காசில்தினம் <br />உணவுக்கே திணறினாலும்,<br />அத்தனையும் உதறிவிட்டு<br />மழலைக்குக் காத்திருந்தாள்...<br /><br />தாய்வீட்டில் போட்டுவிட்ட <br />தங்கத் தோடெடுத்து<br />மார்வாடிக் கடையில்வைத்து<br />மருத்துவம் பார்த்தபின்னர், <br />தாயாகித் தன்மகனை <br />வீட்டுக்குக் கொண்டுவந்தாள்...<br /><br />பசிவயிற்று ஏழைக்குப் <br />பாயாசம் கிடைத்ததுபோல்<br />நசிந்துபோன அவள்விழிகள்<br />மகிழ்ச்சியைக் கொப்பளிக்க,<br />கண்ணிறைய மகனைக்கண்டு<br />கர்வமாய் வளர்க்கலானாள்<br /><br />தொட்டிலிட்டுத் தூங்கவைத்தாள்<br />துயர்மறந்து பாட்டிசைத்தாள்<br />முட்டியிட்டுப் பிள்ளை <br />தவழும் பருவம்வர<br />முடியிறக்கி சாமிக்கு<br />வேண்டுதலும் செலுத்தச்சென்றாள்...<br /><br />கொட்டும் மேளமுமாய்<br />கோயிலிலே மணியொலித்தும்<br />எட்டியும் பார்க்காத <br />பிள்ளையின் செய்கையினால் <br />சற்றே திணறினாள்<br />சடுதியில் புரிந்துகொண்டாள்<br /><br />பெற்றெடுத்த பிள்ளைக்குப்<br />பெருங்குறை யிருக்குதென்று<br />பேர்பெற்ற மருத்துவரைத்<br />தேர்ந்தெடுத்துத் துயரைச்சொன்னாள்...<br /><br />சுட்டது நிஜம்...<br />சுடும்விழிநீர் வழிந்திறங்க,<br />ஆசையாய்க் கையிலிட்டு<br />அலங்கரித்த வளையல்களில்<br />மற்றதெல்லாம் உடைந்துவிடத்<br />தான்மட்டும் மௌனமாகி,<br /><br />ஒற்றையாய்க் கிடந்த அந்தக்<br />கண்ணாடி வளையலினை<br />வேலியினைத் தாண்டி<br />வீதியிலே வீசிவிட்டு,<br />பெற்றெடுத்த தன்மகனின் <br />முகம்பார்த்தாள்...மொழியிழந்தாள்...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-1466655201933217458?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>http://kurinjimalargal.blogspot.com/2009/07/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (சுந்தரா)8tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-5040805909997810739Sat, 16 May 2009 04:37:00 +00002009-06-28T17:34:47.755+04:00<a href="http://open.salon.com/blog/marytkelly/recent/page/files/divorce1228332023.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 474px; height: 361px;" src="http://open.salon.com/blog/marytkelly/recent/page/files/divorce1228332023.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /><strong>நெருப்பில் பூக்கள்</strong><br /><br />அன்று,<br />வார்த்தைகள் தடிப்பாக<br />வழக்குமன்றமானது வீடு...<br /><br />பொறுப்பில்லாத ஒரு<br />போராட்டம் அரங்கேற<br />பார்வையாளராய் ரெண்டு<br />பாவப்பட்ட குழந்தைகள்...<br /><br />தாக்குகிற வார்த்தைகள் <br />தாறுமாறாய் வந்துவிழ<br />நோக்கிக்கொண்டனர்<br />குழந்தைகள் இருவரும்<br /><br />எப்போதோ பார்த்த<br />ஏதோவொரு திரைப்படம்போல்<br />அப்பாவுக்கொரு பிள்ளை<br />அம்மாவுக்கொரு பிள்ளையென்று<br />பக்கத்துக் கொருவராகப்<br />பிரிக்கப்படுவோமோ என்ற<br />அச்சத்தில் துளிர்த்தது<br />அழுகையின் முதல்துளி...<br /><br />துப்பாக்கி யிருந்திருந்தால்<br />தோட்டாக்கள் பாயும்போல<br />உச்சகட்டத்து வார்த்தைச்சீறல்கள்...<br /><br />முன்னிரவு வரை <br />மோதல் தொடர்ந்திருக்க,<br />பசியும் பதைப்புமாய்<br />உறங்கிப்போன குழந்தைகளின்<br />கனவிலும் கூட<br />கடுமையான சண்டைதான்...<br /><br />அடித்து எழுப்பியதுபோல்<br />அதிகாலை விடியலில்<br />துடித்து எழுந்தது<br />என்ன நடந்ததோ என்று...<br /><br />தாறுமாறாய்த் துடிக்கும்<br />இதயத்தைச் சுமந்தபடி<br />முகத்தில் <br />அறையக் காத்திருக்கும்<br />அதிர்ச்சியை எதிர்நோக்கி,<br />மெள்ள அறையைவிட்டு <br />வந்தது ஒரு பிள்ளை...<br /><br />வெளியே,<br />முற்றத்துக் குழாயடியில் <br />முகம்திருப்பி நின்றிருந்த<br />அப்பாவுக்கு அங்கே<br />முதுகுதேய்த்துக் கொண்டிருந்தாள் அம்மா...<br /><br />அசம்பாவிதம் ஏதும்<br />இல்லையென்ற நிம்மதியில்<br />'அப்பாடா' என்றவொரு<br />ஆசுவாசம் தோன்றினாலும்,<br /><br />மனதில் <br />நேற்றைய நினைவுகள் <br />நெருப்பாய்த் தகித்திட,<br />பசியும் அயற்சியும்<br />கோபத்தை விதைத்திட,<br /><br />"என்னடா மனுஷங்க..."<br />என்ற எரிச்சலில்<br />தன்னறைக் கதவை <br />அறைந்தது சிறுபிள்ளை...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-5040805909997810739?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>http://kurinjimalargal.blogspot.com/2009/05/blog-post_16.htmlnoreply@blogger.com (சுந்தரா)9tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-6469639511044538480Wed, 13 May 2009 06:58:00 +00002009-05-14T00:01:05.280+04:00இந்தியாகவிதைதேர்தல்கார்த்தாலே யிருந்து<br />கால்கடுக்க நிக்கிறேன்<br />எடையைப்<br />பார்த்துப் போடுதம்பி,<br />உலையரிசி வீட்டில்இல்லை...<br /><br />சேர்த்துவச்ச காசுக்கு <br />ரேஷன்வாங்க ஓடிவந்தேன்<br />அடுத்து,<br />வாங்கிவச்ச அரிசிவேக<br />விறகுதேடிப் போகவேணும்...<br /><br />உண்ணாமல் இங்கே<br />வயிறுகள் காய்ந்திருக்க,<br />உண்ணாவிரத மென்றால்<br />பொன்னாடை போர்த்திவிட்டு,<br /><br />நீர்த்துப் போகின்ற <br />நம்பிக்கை நிலையாக,<br />தோற்றுப் போகின்ற<br />உண்மைகள் புலனாக,<br />ஓட்டுப் போடென்று<br />நேற்றிரவு சொல்லிச்சென்றார்...<br /><br />பசியடைத்த காதும் <br />பஞ்சடைந்த கண்ணும்<br />ரசிக்கவில்லை அந்தத்<br />தேர்தல்நேர வார்த்தைகளை...<br /><br />ருசியை மறந்துவிட்டு<br />பசிக்குப் பழகிவிட்டோம்<br />வசிக்கும் ஊருக்குள்<br />வன்முறைகள் பார்த்துவிட்டோம்...<br /><br />கூட்டாட்சிக் கொடுமையும்<br />வீட்டாட்சி வீம்புகளும்<br />காட்டாட்சி நடத்திடும் <br />காலக் கொடுமையிலே,<br /><br />ஓட்டுப்<br />போட்டுவிட்டு வந்துவிட்டால்<br />ஒருவிரலில் மைவைப்பார்<br />போடாமல் இருந்தாலோ<br />கள்ளஓட்டில் கைவைப்பார்...<br /><br />இருக்கின்ற தேசத்தில் <br />இல்லாமல் போகாமல்<br />இல்லாமை எப்பொழுது<br />இல்லாமல் போகுமென்று,<br /><br />சொல்லாமல் மனமழுத்தும்<br />சோகங்கள் தீர்த்துவைக்க <br />எல்லாக் கடவுளையும்<br />வேண்டி அழுத்தமாக,<br /><br />ஓட்டுப்போடுங்க,<br />அதையும்<br />பார்த்துப் போடுங்க...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-6469639511044538480?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>http://kurinjimalargal.blogspot.com/2009/05/blog-post.htmlnoreply@blogger.com (சுந்தரா)7