tag:blogger.com,1999:blog-59124745323057380932010-01-07T15:53:11.990+04:00*பூத்துக் குலுங்கும் புதுக்கவிதை மலர்கள்*சுந்தராhttp://www.blogger.com/profile/02230744177466808901noreply@blogger.comBlogger108125tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-53724703094155544712010-01-07T08:32:00.007+04:002010-01-07T09:32:27.258+04:00ஊருக்குச் சென்றுவந்தான்<br />உறவுகளை உதவிகேட்டான்<br />வாரக்கணக்காய் <br />வரமறுத்த அதை நினைத்து<br />நேரங்காலமின்றி<br />யோசித்துத் தீர்ந்துபோனான்...<br /><br />போகிறபோக்கில் <br />எல்லாரும் செய்வதுபோல்<br />தானும் செய்துவிடத்<br />தலைகீழாய் நின்றுபார்த்தான்...<br /><br />விரட்டி விரட்டிப்போனதில்<br />வீணாய்ப்போனது தூக்கம்<br />கிடைக்காது நமக்கென்று<br />கிழித்துப்போட்டது ஏக்கம்...<br /><br />உறக்கம் பிடிக்காத <br />இரவுகளின் தனிமையில்<br />சலிப்பின்றி அடுக்கிவைத்த<br />வார்த்தைகளில் தொலைந்துபோனான்...<br /><br />கடைசியாய்,<br />கோர்த்துப்பார்த்த வார்த்தைகளை<br />கோபத்தில் கலைத்துப்போட்டான்...<br />அட,காகிதத்தில் கிடந்தது கவிதை!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-5372470309415554471?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>சுந்தராhttp://www.blogger.com/profile/02230744177466808901noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-12095670991402037312009-12-30T09:05:00.000+04:002009-12-30T09:06:07.561+04:00கேட்டுக்கேட்டு வாங்கினான்<br />கொடுக்கையில் கசந்தது<br />கோப்பையிலிருந்த காப்பியும்<br />கொடுத்தவனின் நட்பும்.<br /><br />************************<br /><br />கூறைப்புடவையைக் கழற்றிவிட்டு<br />வேறுபுடவை மாற்றச்சொல்லி<br />விலகிப்போனார்கள் மற்றவர்கள்...<br /><br />விலகத்தோன்றாமல் <br />அறைக்குள்ளேயே இருந்தது,<br />இரவலாய் நகைகொடுத்த<br />ராணியக்காவின் பார்வை.<br /><br />****************************<br /><br />பாத்திரத்தில் இருந்த<br />பழங்கஞ்சிச் சோற்றை<br />பக்கத்துவீட்டிலிருந்துவந்த <br />கோழிக்குழம்பு வாசனையுடன்<br />சேர்த்துச் சாப்பிட்டுச்<br />சிலாகித்துக்கொண்டது,<br />குப்பை பொறுக்கிக்கொண்டிருந்த<br />கூடைக்காரியின் பிள்ளை.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-1209567099140203731?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>சுந்தராhttp://www.blogger.com/profile/02230744177466808901noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-31690453114902658862009-12-23T09:02:00.004+04:002009-12-23T11:56:17.076+04:00என்றைக்கும்போல் அவன்<br />இரைந்து கொண்டிருந்தான்<br />அவளைச், <br />'சண்டைக்கு வாடி' <br />என்றழைக்கிற தோரணையில்...<br /><br />"இன்றைக்கும் என்னிடத்தில் <br />தோற்பாய் நீ" என்பதுபோல், <br />கண்டுகொள்ளாமல்<br />கர்வமாய் அவன் மனைவி... <br /><br />ஒன்றுக்கும் உதவாத<br />ஆணவத்தைக் கட்டிக்கொண்டு<br />தினம்<br />சண்டைக் காட்சிகளை<br />அரங்கேற்றிப் பார்த்திருக்க,<br /><br />காதலும் கனிவுமாய்<br />அமைத்துக்கொண்ட வாழ்க்கை<br />இன்று,<br />துடுப்புகளைத் தொலைத்துவிட்டுச் <br />சுற்றுகிற படகாக...<br /><br />எந்த நேரத்தில் <br />மூழ்குமோ என்று அஞ்சி,<br />சொந்தங்கள் தேடிப்போய்<br />பெற்றவர்கள் சொல்லியழ, <br /><br />இவை<br />எதுவுமே புரியாமல்,<br />தாய்மடியின் வெறுமையில்<br />துவண்டுபோன கன்றுகளாய்,<br />யார்மடியில் புதையவென்று<br />புரியாமல் தவிக்கிற பிள்ளைகள்...<br /><br />இப்படியே,<br />காசும் கர்வமும்<br />சபலமும் சங்கடமுமாய்<br />வீட்டுக்குள் வெடிக்கிற<br />போராட்டச் சத்தத்தில், <br />ஒடுங்கிப் போகின்றன<br />ஒன்றுமறியாத சின்னப்பூக்கள்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-3169045311490265886?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>சுந்தராhttp://www.blogger.com/profile/02230744177466808901noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-49635056607778062062009-12-21T08:32:00.001+04:002009-12-23T08:30:19.709+04:00நெஞ்சுமுட்டக் குடித்திருந்தேன்...<br />கொஞ்சமாய்க் கண்திறக்க<br />முயற்சித்துத் தோற்றுப்போனேன்...<br />இழுத்துச் சொருகிக்கொண்டன <br />இமைகள் ரெண்டும்...<br /><br />"பாரு இந்தப் பயலை..."என்று<br />பரிகாசம் பேசினார்கள்<br />பக்கத்தி லிருந்தவர்கள்...<br />அவர்களுக்கெல்லாம் புரியவாபோகிறது<br />என்னுடைய நிலைமை? <br /><br />மூடிய கண்களுக்குள்<br />பேசியமுகங்கள் வந்துபோனது...<br />அவற்றில், <br />ஒற்றை முகம் மட்டும்<br />ஒளிவட்டம் பூசிக்கொண்டு...<br /><br />காலை நிமிண்டியும் <br />கன்னத்தைத் தட்டியும்<br />கலைக்கப் பார்க்கிறார்கள்<br />என்னுடைய,<br />கிறக்கமான உறக்கத்தை...<br /><br />ஆனால்,<br />நெஞ்சுப் பக்கத்தில் <br />சின்னதாய்த் துடித்தபடி,<br />கதகதப்பைக் கொடுத்த<br />அந்த அருகாமையிலிருந்து <br />அகலத்தான் முடியவில்லை...<br /><br />"கொஞ்சியது போதும்,<br />கொஞ்சம் நிமிர்ந்திருடா..." என்று<br />பொய்க்கோபம் காட்டி,<br />நிமிர்த்திவைத்து என்முதுகை <br />நீவுகிறாள் அம்மா...<br /><br />கெட்டுப்போனது சுகமான தூக்கமென்று<br />முட்டிக்கொண்டு வந்தது கோபம்...<br />இனி,<br />எப்போ நான் ஏப்பம்விட்டு,<br />எப்போதான் தூங்குவதாம்?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-4963505660777806206?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>சுந்தராhttp://www.blogger.com/profile/02230744177466808901noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-37243138220970064542009-10-24T19:47:00.006+04:002009-12-17T09:33:37.517+04:00கையிருந்த மோதிரம் <br />காசான உண்மையினை<br />ஐயமின்றி உணந்திட்டாள் <br />அவர் மனைவி சிவகாமி...<br />பொய்யேதும் சொல்லிப்<br />புதுக்குழப்பம் செய்யாமல்<br />பைய இடத்தைவிட்டு <br />அகன்றார் செல்வமணி...<br /><br />தான்கொண்ட ஆசையால்<br />தன்குடும்பம் கடனுற்ற <br />வேதனையைச் சொல்லாமல்<br />விதிர்த்துநின்றாள் சிவகாமி<br />ஆதரவாய் அவள்மனதைப்<br />புரிந்துகொண்ட ஆசிரியர்<br />பாதகம் இல்லை எல்லாம்<br />சரியாகும் என்றுரைத்தார்...<br /><br />புத்தி தடுமாறிப்<br />பேசுவார் சொல்கேட்டு<br />சக்திக்குமீறியதாய்ச்<br />சங்கடத்தைச் சேர்த்துவிட்டேன்<br />புத்திக்கு எட்டிப்<br />புலனாகும் நேரத்தில் <br />எத்தனையோ இழந்துவிட்டோம்<br />என்றழுதாள் சிவகாமி<br /><br />எதையும் இழக்கவில்லை<br />எதுவும் விட்டுப்போகவில்லை<br />கனவாக வந்துவிட்டுப்<br />போனதோர் காட்சியிது<br />உனையே நீ புரிந்துகொள்ள<br />உண்மைநிலை அறிந்துகொள்ள<br />கொஞ்சம் செலவழித்துக்<br />கண்டதோர் காட்சியிது<br /><br />பிழையான காட்சியெல்லாம்<br />போயகல இனி வாழ்வில்<br />நலமே பெருகிடும்<br />நம்பிட வேண்டுமென்றார்.<br />இழையோடும் கண்ணீரை<br />அழுத்தித் துடைத்துவிட்டுப்<br />பலகாரம் செய்வதற்குப்<br />புறப்பட்டாள் சிவகாமி<br /><br />விடிந்தது தீபாவளி<br />வீட்டிலே மகிழ்ச்சிபொங்க<br />விதவிதமாய் இனிப்புகளும்<br />விருந்தும் மணமணக்க<br />புதியதாய் வாழ்கையைப் <br />புரிந்துகொண்ட மகிழ்ச்சியுடன்<br />இனிமையாய் தீபமேற்றி<br />வழிபட்டாள் சிவகாமி!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-3724313822097006454?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>சுந்தராhttp://www.blogger.com/profile/02230744177466808901noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-89998837789832286602008-05-13T01:10:00.007+04:002009-12-17T08:48:42.005+04:00ரெண்டு வயசிருக்கையில்<br />கண்ணனாய் வேஷமிட்டு<br />அன்னையர் சங்கத்தில்<br />தங்கப்பதக்கம் வென்றேன்...<br /><br />ஐந்து வயசிருக்கும்போது<br />ஆண்டுவிழா மேடையிலே<br />அன்னை தெரசாவாய் <br />வேடமிட்டுப் பரிசுபெற்றேன்...<br /><br />ஏழு வயசானபோது<br />இந்திரா காந்தியாகி<br />மந்திரியின் கையாலே<br />சான்றிதழ் பெற்றுக்கொண்டேன்...<br /><br />பதினொரு வயசினிலே<br />பாரதியார் வேஷமிட்டு<br />பள்ளியிலே முதலாய்வந்து<br />பதக்கத்தைப் பரிசாய்ப்பெற்றேன்...<br /><br />பதினாறு வயதினிலே<br />புதுமைப்பெண் உருவமேற்று <br />மாவட்டப் போட்டியிலே <br />பாராட்டும் பரிசும்பெற்றேன்...<br /><br />இன்று,<br />கல்யாண வயசினிலே<br />மணப்பெண்ணாய் வேஷமிட்டு<br />பலமுறை நின்றுவிட்டேன்<br />இதுவரை ஜெயிக்கவில்லை...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-8999883778983228660?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>சுந்தராhttp://www.blogger.com/profile/02230744177466808901noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-9363549907052418682008-05-22T00:53:00.006+04:002009-12-17T08:44:51.856+04:00அதிகாலை நேரத்துக்<br />கனவின் கதகதப்பு...<br /><br />கல்லூரி மாணவியாய்<br />கவர்னரிடம் பட்டம் வாங்கி<br />கல்யாண மேடையில்<br />கணவனின் கைப்பிடித்து,<br />வெட்கத்தில் சிவந்த<br />விழிகள் நிலம்நோக்க<br />பக்கத்தில் கணவனின் <br />சுடும்மூச்சில் உடல் சிலிர்க்க...<br /><br />ஐயோ...<br />பொழுது விடிஞ்சிடுச்சா<br />என்று உடல் பதறி,<br />உதறி மடித்துவைத்த<br />கிழிசல் போர்வைக்குள்<br />கனவின் சிதறல்களைக் <br />காப்பாற்றி வைத்துவிட்டு,<br /><br />தூக்குச் சட்டியில்<br />பழங்கஞ்சி நிறைத்தபடி<br />தார்ச்சாலை போடக்<br />கிளம்பினாள் கிருஷ்ணவேணி...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-936354990705241868?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>சுந்தராhttp://www.blogger.com/profile/02230744177466808901noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-20341807388610139772008-05-10T21:12:00.009+04:002009-12-17T08:41:58.738+04:00<a href="http://i232.photobucket.com/albums/ee7/curryinkadai/IMG_0099.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px;" src="http://i232.photobucket.com/albums/ee7/curryinkadai/IMG_0099.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br /><br /><br />காலை நேரத்தின்<br />வேலைப் பரபரப்பு...<br />ஆளுக்கொரு புறமாய்ப்<br />புறப்படும் அவசரத்தில்...<br /><br />பாலைக் காய்ச்சிவிட்டு,<br />பச்சைநிறச் சட்னிவைத்து<br />தோசை ஊற்றிவந்து<br />மேசையில் அம்மாவைக்க,<br /><br />பத்து நிமிஷத்தில்<br />பஸ்பிடிக்கும் அவசரத்தில்<br />கொத்துமல்லிச் சட்னியின்மேல்<br />காரசாரமாய் ஒரு விவாதம்...<br /><br />நிறமெல்லாம் நல்லாயிருக்கு<br />மணமும்கூடப் பரவாயில்லை<br />சாப்பிட மட்டும்தான்<br />சங்கடமாயிருக்குதென்றான் தம்பி...<br /><br />பச்சையெல்லாம் கால்நடைக்கு<br />பால்மட்டும் போதுமென்று<br />சுட்டதோசை தள்ளிவிட்டு<br />தப்பிச்சென்றாள் என் தங்கை...<br /><br />ஏழுமணி ஆவதற்குள்<br />எதுக்கு இப்போ சாப்பாடு?<br />மதியம் உண்ணவருவேனென்று<br />நழுவிச்செல்லும் என் அப்பா...<br /><br />அரைச்சுவச்ச சட்டினியோ<br />அப்படியே இருக்குதென்றும்<br />சுட்டுவைச்ச தோசையெல்லாம்<br />சூடாறிப் போச்சுதென்றும்<br />வருத்தமாய்ச் சொன்னபடி<br />என்னைப்பார்க்கிறாள் அம்மா...<br /><br />அவளை,<br />நினைத்துச் சிரிக்கின்றேன்<br />கொத்துமல்லி மணக்கிறது...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-2034180738861013977?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>சுந்தராhttp://www.blogger.com/profile/02230744177466808901noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-17604037441475584112009-12-16T12:53:00.001+04:002009-12-16T12:57:28.312+04:00அப்பல்லாம் ஆச்சிக்கு<br />அடுத்த வீடே தெரியாது...<br />எப்போதும் பிள்ளைகள்,<br />இல்லாவிட்டால் புருஷனென்று<br />தப்பாமல் தன்வீட்டுக் <br />கதையைத்தான் நமக்குச்சொல்லும்...<br /><br />ஊர்கண்ணு பட்டிடாம<br />உலையடுப்பு அவிஞ்சிடாம<br />ஆறிரண்டு பிள்ளைகளை<br />அடுத்தடுத்துத் தான்பெற்று<br />பேர்சொல்ல வளர்த்ததெல்லாம்<br />பெருமிதம் பொங்கச்சொல்லும்...<br /><br />எப்போதாவது அலுத்துவிட்டால்<br />இலவச இணைப்பாக,<br />வச்சிருந்த நகைநட்டு,<br />வளர்த்துவந்த ஆடு மாடு,<br />முற்றத்து மரத்தடியில்<br />நட்டுவைத்த சாமியென்று <br />அத்தனை விஷயமும்<br />அழகழகாய் அடுக்கிச் சொல்லும்...<br /><br />ஆனா, <br />இப்பல்லாம் கதைகேட்டா<br />எந்தக்கதை சொல்வதென்று<br />ஆச்சி ரொம்பத்தான் தவிக்கிறது...<br /><br />அடுக்கடுக்காய்க் கஷ்டப்பட்ட<br />அபியின் வீட்டில் நுழைந்து,<br />அதிகாரம் குறையாத <br />அரசியை அதிசயித்து,<br />கஷ்டமே படும் அந்தக்<br />கஸ்தூரிக்குக் கண்கலங்கி,<br /><br />துரதிர்ஷ்டம் தொடருகிற<br />துளசிக்காய்த் துக்கம்கொண்டு,<br />அர்ச்சனாவின் மாமியாரை <br />ஆத்திரமாய்த் திட்டிவிட்டு,<br />செல்லம்மாவின் கதைவரைக்கும் <br />சொல்லிச்சொல்லி மாய்கிறது...<br /><br />இந்தக்கதை வேண்டாம் ஆச்சி,<br />வேறுகதை சொல் என்றால்<br />கள்ளிக்காட்டில் பார்த்த<br />பள்ளிக்கூடக் கதையைச் சொல்ல,<br />உள்ளபடி, <br />ஏங்கித்தான் போனது மனசு...<br /><br />அப்போது சொல்லிவைத்த<br />அந்தநாள் கதைகளைப்போல்<br />இப்போ சொல்லும் கதையெல்லாம்<br />இதமாக இல்லையென்று<br />சொல்லத்தான் நினைக்கிறது மனசு...<br />ஆனால்,<br />கேட்கும் நிலையில்தான்<br />ஆச்சி இன்று இல்லை...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-1760403744147558411?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>சுந்தராhttp://www.blogger.com/profile/02230744177466808901noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-54145569133630290702009-12-14T09:03:00.000+04:002009-12-14T09:03:06.816+04:00வீட்டுக்குள் நுழைகையில்<br />நள்ளிரவாகியிருந்தது...<br />உள்ளே,<br />ஒற்றை விளக்கொளியில் <br />உறங்காதிருந்தது வீடு...<br /><br />தேடியெடுத்த பதிலுடன்<br />தைரியமாய் நுழைகையில்,<br />வாசல்படி தாண்டி <br />வந்து விழுந்தன <br />நெல்லைச் சீமையின்<br />மண்மணம் மாறாத வசவுகள்...<br /><br />அப்பாவின் வசவுக்கு<br />எதிர் வசவு தேடாமல்<br />சட்டையைச் சுருட்டித்<br />தலைக்கடியில் கொடுத்தபடி,<br />மிதிவண்டித் திண்ணையில்<br />ஒருநொடியில் உறங்கிப்போனான்...<br /><br />ஒற்றை விளக்கோடு<br />வசவுகளும் ஓய்ந்திட,<br />சத்தமின்றித் தூங்கியது வீடு...<br /><br />முப்பது நிமிடங்கள்<br />முழுமையாய்க் கரையுமுன்<br />அவன் தந்தை,<br />தொட் டெழுப்பினர் <br />தன் மனைவியை மெதுவாக...<br /><br />என்னவென்று கேட்டபடி<br />எழுந்த மனைவியிடம்<br />சொன்னார் மெதுவாக,<br />"வெளியே,<br />பிள்ளைக்குக் கொசுக் கடிக்கும்,<br />போய் போர்த்திவிட்டு வா" என்று!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-5414556913363029070?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>சுந்தராhttp://www.blogger.com/profile/02230744177466808901noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-67667174559107059512009-12-06T12:46:00.004+04:002009-12-06T13:02:02.159+04:00நான் கடந்து போகும்வரை<br />நகராமல் ரசித்துவிட்டுத்<br />தான் கடந்துபோகிறாய்...<br />சொல்,நானும் அழகுதானே?<br /><br />தாமதமாய் வந்தாலும்<br />தகவல்சொல்ல மறப்பதில்லை<br />ஆனாலும்,<br />கேவலமாய்த் திட்டுகிறாய்...<br />என் பெருமூச்சே பதிலுனக்கு.<br /><br />இரவு நேரத்தில் <br />என்னோடு வந்தாய்...<br />உன்னைத் <br />தாலாட்டி மடியிலிட்டு <br />இதமாகத் தூங்கவைத்தேன்...<br /><br />ஆனால்,<br />போகிற அவசரத்தில்<br />உடைமைகளைச்&nbsp;சேகரித்து,<br />எட்டியும் பார்க்காமல் <br />என்னை விட்டுப் போகின்றாய்...<br /><br />இதைக் குற்றமென்று சொல்லிக்<br />கொடிபிடிக்க மாட்டேன் நான்...<br />ஆனாலும், <br />என் நெஞ்சுக்குள் புகைந்திடும் <br />நீண்டநாள் குமுறல் இது...<br /><br />அதுபோல,<br />எத்தனையோ உறவுகளைச்<br />சேர்த்துத்தான் வைத்தேன்...<br />ஆனாலும், <br />என்னுடைய சிநேகிதத்தில்<br />உனக்கு <br />எப்போதும் சந்தேகம்தான்...<br /><br />குற்றமென்ன செய்தேன்?<br />கொடுக்கிற காசுக்குத்<br />தக்கபடி கவனிப்பேன்...<br />கூடப் பணம்கொடுத்தால்<br />குளிரவைத்து சுகம்கொடுப்பேன்...<br /><br />ஆனால்,<br />அதற்காக நீ,<br />சமயத்தில் காசே கொடுக்காமல்<br />கன்னம்வைத்தால் என்ன அர்த்தம்?<br /><br />எத்தனையோ தவறுகள்<br />எங்கேயோ நடக்கிறதுதான்...<br />அதற்காக,<br />என்னைச் சிதைத்துப் பார்ப்பதில்<br />உனக்கு ஏன் இத்தனை மகிழ்ச்சி?<br /><br />எனக்கும் வலிக்கிறது,<br />ஆகவே தனிமையில் <br />ஓலமிட்டு அழுகிறேன்,<br />என்னையும் புரிந்துகொள்ளேன்...<br /><br />என்றுசொல்லிப் புலம்பிவிட்டு<br />ஏக்கப்பெருமூச்சு விட்டு<br />எனைக் கடந்துபோகிறது<br />அந்தப் புகைவண்டி!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-6766717455910705951?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>சுந்தராhttp://www.blogger.com/profile/02230744177466808901noreply@blogger.com16tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-78638472882896447562009-11-24T15:11:00.002+04:002009-11-24T15:18:37.871+04:00<div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">வெள்ளி செவ்வாய் தவிர<br /></div><div style="text-align: center;">மத்தநாளில் விரதம்<br /></div><div style="text-align: center;">அதுவும்,<br /></div><div style="text-align: center;">வெள்ளை வெறுஞ்சோறு<br /></div><div style="text-align: center;">வெஞ்சனமெல்லாம் இல்ல...<br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">அள்ளிவச்ச சோறும்<br /></div><div style="text-align: center;">ஆடுகோழி தின்னுபோக<br /></div><div style="text-align: center;">எஞ்சிய மிச்சம்தான்,<br /></div><div style="text-align: center;">என் வயிறும் நிறையுதில்ல...<br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">நல்லநாள் பெரியநாளில்<br /></div><div style="text-align: center;">நாலுகுடம் தண்ணி,<br /></div><div style="text-align: center;">வெல்லமிட்ட சோறு<br /></div><div style="text-align: center;">வேகவச்ச கடலை...<br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">பிள்ளைகள் பந்தடிக்கப்<br /></div><div style="text-align: center;">பேசாத நடுவர்,<br /></div><div style="text-align: center;">பெண்களின் சண்டையிலோ<br /></div><div style="text-align: center;">கண்ணவிஞ்ச கடவுள்...<br /></div><div style="text-align: center;"><br /></div><div style="text-align: center;">இன்னுமென்ன சொல்ல,<br /></div><div style="text-align: center;">என்னுடைய பெருமையின்னு?<br /></div><div style="text-align: center;">பிள்ளையாரா யிருப்பதற்குப்<br />பெருச்சாளியே தேவலாம்தான்... <br /><br /></div><div style="text-align: center;">************************************** <br /></div><div style="text-align: center;">&nbsp; <br /></div><div style="text-align: center;">&nbsp; <br /></div><div style="text-align: center;">இந்தக் கவிதையை யூத்ஃபுல் விகடனில் படிக்க, <br /></div><div style="text-align: center;">&nbsp; <br /></div><div style="text-align: center;"><a href="http://youthful.vikatan.com/youth/Nyouth/sundhara23112009.asp">இங்கே</a>&nbsp; அழுத்துங்க...<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-7863847288289644756?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>சுந்தராhttp://www.blogger.com/profile/02230744177466808901noreply@blogger.com15tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-7774948357577753992009-11-23T09:37:00.001+04:002009-11-23T09:45:46.564+04:00தரிசாக் கிடக்கிற <br />மேக்காட்டு பூமிய<br />வெறுசா வச்சிருந்து<br />ஒண்ணும் பலனில்ல...<br /><br />வெரசா அத வித்து<br />வேற காணி வாங்கிப்போட்டா<br />மகசூலும் ஆகும்<br />மனசுக்கும் நிறைவுபாரு....<br /><br />அம்மா உரக்கச்சொன்னாள்<br />அறைக்குள் மனமுடைந்து<br />அழுதாள் அவன் மனைவி...<br /><br />சும்மா அவளைப்<br />பழியேற்கவைத்துவிட்டு<br />அம்மா, சரியென்றான் அவன்...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-777494835757775399?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>சுந்தராhttp://www.blogger.com/profile/02230744177466808901noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-31488209979224402612008-12-17T23:24:00.013+04:002009-11-16T15:01:15.983+04:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://bhaktiyoga.com/files/images/sudhama.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="160" src="http://bhaktiyoga.com/files/images/sudhama.jpg" width="320" yr="true" /></a><br /></div>துடித்த உதடுகள்<br />அடக்கிய வார்த்தையை<br />எடுத்து மறுபடியும்<br />சொல்லுகின்றாள் சுசீலையவள்...<br /><br />அடுத்துவரும் வார்த்தை<br />என்னவாய் இருக்குமென்று<br />நடுக்கமாய்க் கணவனின்<br />முகக்குறிப்பைப் பார்த்துநின்றாள்...<br /><br />எத்தனை வருஷமாச்சு,<br />என்நிலையும் வறுமையாச்சு<br />இத்தனைநாள் இல்லாமல்<br />இல்லாமை தகித்தவுடன்,<br />அட்டமியில் அவதரித்த<br />கிருஷ்ணனைப்போய் பார்ப்பதற்கும்<br />வெட்கமா யிருக்குதடி,<br />வேதனையும் தோன்றுதடி...<br /><br />என்று பதிலுரைத்தான்<br />இயலாமை எடுத்துரைத்தான்<br />வழி யொன்றுமறியாமல் <br />வாய்மூடி நின்றவளைக்<br />கண்டு மனம்வருந்திக்<br />கண்விழிநீர் துளிர்த்தவனாய்<br />நின்றான் குசேலன்<br />நெடிதுயிர்த்தான் வார்த்தையின்றி...<br /><br />பண்டு குருகுலத்தில்<br />பழகிய கண்ணனவன்<br />இன்று துவாரகையின்<br />மன்னனாய்த் திகழ்கின்றான்<br />கொண்டுபோய் அவனிடத்தில்<br />அன்போடு கொடுப்பதற்கும்<br />ஒன்றுமில்லை என்னிடத்தில்<br />என்றவனும் மருகிநிற்க,<br /><br />ஒன்றும் எதிருரைக்க<br />இயலாமல் தளர்ந்தவளாய்ச்<br />சென்று சிறிதவலைக்<br />கொண்டுவந்த மாதரசி,<br />நன்றாய் அவலதனைத்<br />துண்டினில் முடித்துக்கட்டி,<br />தந்தாள் கணவனிடம்<br />செல்லுங்கள் என்றுரைத்தாள்...<br /><br />சென்றான் குசேலனவன்<br />சோர்வுற்ற நடையுடனே<br />கண்டான் கண்ணவன்<br />தாவிவந்து அரவணைத்தான்<br />வண்டார்குழல் மனையாள்<br />ருக்மணியை உடனழைத்து<br />கொண்டான் பேருவகை<br />கொண்டாடி மகிழ்ச்சியுற்றான்...<br /><br />என்புதோல் போர்த்திட்ட<br />ஏழை ஒருவனுக்கு<br />மன்னவன் கால்பிடித்துப்<br />பணிவிடை செய்ததன்றி,<br />மன்னவன் மனைவியும்<br />அன்னவன் வறியனுக்குச்<br />சாமரம் வீசிடவே <br />சகலரும் வியந்துநின்றார்...<br /><br />என்னினிய தோழனே,<br />முன்னைய நம்நினைவுகளை<br />இன்று நினைத்தாலும்<br />இனிக்குமென்று சொன்னபடி,<br />உன்னுடைய தோழனுக்கு<br />என்ன நீயும் கொண்டுவந்தாய்?<br />என்று முகிலன் கேட்டான்,<br />குசேலனும் நாணிநின்றான்...<br /><br />கந்தையில் பொதிந்துவந்த<br />சின்னஞ்சிறு முடிச்சை<br />சிந்தையில் நாணமிகத்<br />தந்த மறுகணமே,<br />அந்தத் துணிமுடிச்சை<br />அவிழ்த்த மன்னவனும் <br />தின்றான் ஒருபிடியை<br />திருமுகம் மலரநின்றான்...<br /><br />இன்று நீ தந்த<br />இணையற்ற சுவையுணவால்<br />நன்று நான் மகிழ்ந்தேன்<br />நண்பனே என்றபடி,<br />அன்புடன் தோழனை<br />அரண்மனையில் சீராட்டித்<br />தன்னுடன் தங்கவைத்து<br />மறுநாள் அனுப்பிவைத்தான்...<br /><br />கண்ணனின் பாசத்தைக்<br />கருத்தினில் சுமந்தபடி,<br />மின்னலாய் நடையிட்டு<br />மிடுக்காய் உடையுடுத்தி<br />தன்னுடைய ஊர்வந்த<br />தரித்திரன் குசேலனவன்,<br />தன்மனையின் இருப்பிடத்தில்<br />பொன்னெழில் மாடம்கண்டான்...<br /><br />வந்த வழிதவறோ<br />என்று திகைத்தவேளை,<br />இன்னிசை முழவொலிக்க<br />ஏந்திழையர் பண்ணிசைக்க,<br />புன்னகையை மிஞ்சும்<br />பொன்னகைகள் சுமந்தபடி,<br />தன்மனையாள் தோற்றம்கண்டான்<br />மாயவனின் அருளுணர்ந்தான்!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-3148820997922440261?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>சுந்தராhttp://www.blogger.com/profile/02230744177466808901noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-27274010511841404192009-11-13T15:15:00.001+04:002009-11-13T15:20:56.989+04:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_fyaW1K0RJvc/Sv0_PIPsm7I/AAAAAAAAAys/MtoIqSQFNKc/s1600-h/Ping.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" sr="true" src="http://4.bp.blogspot.com/_fyaW1K0RJvc/Sv0_PIPsm7I/AAAAAAAAAys/MtoIqSQFNKc/s320/Ping.jpg" /></a><br /></div><br /><br />தன்னுடைய முகவரியை<br />உலகுக்கு உணர்த்த எண்ணி <br />ஓடிக்களைத்த அவன்<br />திரும்பிப் பார்க்கிறான்... <br /><br />முகச்சுருக்க வரிகளால் <br />அவனுடைய&nbsp;முகமே <br />அவனுக்கு வித்தியாசமாய்...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-2727401051184140419?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>சுந்தராhttp://www.blogger.com/profile/02230744177466808901noreply@blogger.com19tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-38925029836928434852009-11-11T17:26:00.001+04:002009-11-11T17:33:28.584+04:00மேல்சாதிப் பெண்ணும் <br />கீழ்ச்சாதிப் பையனும் <br />உறவுகளை உதறிவிட்டு <br />ஊரெல்லைக் கோயிலிலே <br />மாலைமாற்றிக் கொண்டார்கள்... <br /><br />அடியும் தடியுமாக <br />விடிந்தது அன்றைய பொழுது... <br /><br />கீழ்ச்சாதித் தெருவெங்கும் <br />மேல்சாதித் தலைகள்<br />மோதலில் உடைந்ததோ <br />இருசாதிச் சிலைகள்... <br /><br />ஊர்மத்தி ஆலமரம் <br />உட்கார்ந்த பெரிசுகள் <br />வேரணைத்து உட்கார்ந்த <br />வேடிக்கை மனிதர்கள்... <br /><br />சாதிவிட்டுச் சாதிமாறிக் <br />கல்யாணம் செய்தவரை <br />ஊரைவிட்டு ஒதுக்கிவைக்க <br />ஓலமிட்ட உறவுகள்... <br /><br />கோலமிட்ட தெருக்களெல்லாம் <br />ஆளரவ மற்றுப்போய் <br />ஆலமரத் தடியிருந்து <br />ரசித்ததோ வசவுகள்... <br /><br />அடுப்பில் <br />சோறுவைத்ததை மறந்து <br />கூரைவீட்டு மீனாட்சி <br />ஊர்வாயைப் பார்த்தபடி <br />கதைகேட்டு நின்றிருக்க, <br /><br />ஆளெதுவும் பார்க்காமல் <br />அந்தஸ்தும் அறியாமல் <br />கீழ்ச்சாதித் தீ பரவி <br />மேல்சாதித் தெருவணைக்க <br />ஊரெல்லாம் ஒன்றாகி<br />ஓடி யணைத்தது தீயை... <br /><br />அதற்குள், <br />காற்றுக்கும் நெருப்புக்கும் <br />இரையானது ஒருபகுதி... <br /><br />சாதி,சாதியென்று <br />சத்தமிட்ட சனமெல்லாம் <br />வீதிவேலை முடிந்ததென்று <br />வீட்டுவேலை பார்க்கச் செல்ல,<br /><br />ஈரமான விழிகளும் <br />எரிந்துபோன உடமையுமாய் <br />அங்கே, <br />வீடிழந்த சாதியொன்று <br />வீதியிலே உதயமாச்சு... <br /><br /><span style="color: blue;">இந்தக்கவிதை, யூத்ஃபுல் விகடனின் கவிதைகள் பக்கத்தில் வெளியாகியிருக்கிறது.</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-3892502983692843485?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>சுந்தராhttp://www.blogger.com/profile/02230744177466808901noreply@blogger.com14tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-54399214189045845842009-11-07T10:05:00.000+04:002009-11-07T10:05:17.176+04:00அவள்,<br />வந்து வளைகுலுங்க<br />நின்ற தருணத்தில் கவனித்தேன்...<br /><br />முன்பைவிட,<br />இன்னும் தளர்ந்திருந்தாள்<br />கண்கள் சோர்ந்திருந்தாள்...<br /><br />இடுப்பினில் கைவைத்து<br />இடையிடையே நீவிவிட்டு<br />நிறைமாதப் பூரிப்பில்<br />நின்ற அவளிடம்,<br /><br />என்ன சொல்வதென்று<br />யோசித்த அக்கணத்தில்,<br />புன்னகையைப் பரிசாக்கி<br />தன் புடவைத் தலைப்பினால்<br />என்முகம் துடைத்துவிட்டாள்...<br /><br />என்னவென்று கேட்டபடி<br />என்னை வருடியது <br />அவள் பார்வை...<br /><br />என்னவோ தெரியவில்லை...<br />எதுவும் சொல்லத்தோன்றாமல்<br />கண்கள் கலங்கியது எனக்கு.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-5439921418904584584?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>சுந்தராhttp://www.blogger.com/profile/02230744177466808901noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-75479116430986922242009-11-04T14:31:00.001+04:002009-11-04T14:37:03.470+04:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://www.aoc.nrao.edu/~hdinwidd/School%20Girls.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="211" sr="true" src="http://www.aoc.nrao.edu/~hdinwidd/School%20Girls.JPG" width="320" /></a><br /></div>அன்று,<br />புத்தக அடுக்கினைப் <br />புரட்டிப்பார்த்தபோது<br />சிக்கியது அந்தச்<br />சிறுவயதுப் புகைப்படம்...<br /><br />மரத்தடி நிழலில்<br />முகம்கொள்ளாச் சிரிப்புடன் நான்...<br />அருகில்,<br />தோளில் கைபோட்டுத்<br />தோழியொருத்தி...<br /><br />பொய் சொல்லி <br />என்னைவிட்டுப்<br />பிரிந்துசென்ற பூரணி...<br /><br />பை நிறையப் பொரியோடு<br />பள்ளிவரும் பார்வதி,<br />கையெழுத்தால் அனைவரையும் <br />கவர்ந்துவிடும் கலைவாணி...<br /><br />அழகழகாய்க்&nbsp;கோலமிடச்<br />சொல்லித்தந்த அலமேலு,<br />விசிலடிச்சுப் படம்பார்த்த<br />விஷயம்&nbsp;சொன்ன வானதி...<br /><br />பசிவேளை உணவையும்<br />பேசித்தீர்த்த கதைகளையும்<br />பேசாமல் எங்களுடன்<br />பகிர்ந்துகொண்ட &nbsp;ஆலமரம்...<br /><br />எத்தனை நினைவுகள்!<br />எத்தனை சுவடுகள்!!<br />பொக்கிஷமாய் இளமையின்<br />நினைவுகளைச் சுமந்திருந்த<br />சித்திரத்தை வருடினேன்...<br /><br />புத்தகப்பை நிறையப்<br />பூரிப்பைச் சுமந்திருந்த<br />பள்ளி வயதின்<br />அத்தனை மகிழ்ச்சியையும்<br />அப்போதும் தந்தது <br />அந்தப்&nbsp;புகைப்படம்!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-7547911643098692224?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>சுந்தராhttp://www.blogger.com/profile/02230744177466808901noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-67377519293670149302009-10-27T16:53:00.012+04:002009-10-29T10:06:04.197+04:00<img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5397501046217934818" src="http://2.bp.blogspot.com/_fyaW1K0RJvc/SufGmraeh-I/AAAAAAAAAtc/qOF0-ImCbRQ/s320/the_old_man_and_his_grandson.jpg" style="cursor: hand; display: block; height: 306px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 320px;" /><br /><br /><br />திரைகட லோடி<br /><br />அன்று <br /><br />திரவியம் தேடிவைத்த<br /><br />துலுக்காணக் கிழவரின்<br /><br />அழுக்கான பாத்திரம்<br /><br />நிரம்பிக் கிடக்கிறது,<br /><br />மிச்சச் சோறும் <br /><br />கொச்சை வசவுகளுமாக...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-6737751929367014930?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>சுந்தராhttp://www.blogger.com/profile/02230744177466808901noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-38767279035979112202008-05-04T08:58:00.004+04:002009-10-29T09:31:02.932+04:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_fyaW1K0RJvc/Si-AD51m4II/AAAAAAAAAdU/A9x0Ylgbt9Y/s1600/IMG_0521.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="http://3.bp.blogspot.com/_fyaW1K0RJvc/Si-AD51m4II/AAAAAAAAAdU/A9x0Ylgbt9Y/s320/IMG_0521.JPG" vr="true" /></a><br /></div>பாண்டியன் காலத்துப்<br />பழமையான கோயில்<br />பார்க்கச் சலிக்காத<br />பச்சிலை ஓவியங்கள்<br /><br />பாலும் பழமுமாய்<br />பலப்பல அபிஷேகம்<br />ஆனால்,<br />பாழும் மனசுமட்டும்<br />ஏதோ ஞாபகத்தில்...<br /><br />வேண்டுதல் எல்லாம்<br />நிறைவேறும் தலமென்று<br />அர்ச்சகர் சொன்னதும்<br />அவசரமாய் வேண்டினான்...<br /><br />"வாங்கிய புதுச்செருப்பை<br />வாசலிலே விட்டுவந்தேன்<br />போகும்வரைக்கும் அதைப்<br />பத்திரமாய்க் காப்பாற்று" என்று...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-3876727903597911220?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>சுந்தராhttp://www.blogger.com/profile/02230744177466808901noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-30209553523067531352009-10-17T22:51:00.007+04:002009-10-20T08:33:27.184+04:00விடிய விடிய <br />விடாத வேட்டுச்சத்தம்...<br /><br />உறங்கிவிட்ட அம்மாவின்<br />தலைப்பினைப் பிடித்தபடி,<br />காதுகளை மூடிக்கொண்டு<br />கண்திறந்து படுத்திருந்தான் மகன்...<br /><br />சிதறிய வாணங்கள் <br />இடைவெளியில் தெரிந்தபோது, <br />கூரையிலும் விழுமோவென்று<br />பதறித்தான்போனது மனசு...<br /> <br />உறக்கமில் லாதவனின்<br />உள்ளம் புரிந்ததுபோல்<br />புகையோடு விரைவாகப்<br />புலர்ந்தது புதுப்பொழுது... <br />ஆளரவ மில்லாமல் <br />உறங்கிக் கிடந்தது வீதி...<br /><br />அங்கே,<br />வெடிக்காத சரவெடி<br />அடிக்காத பொட்டுவெடி<br />எரியாத மத்தாப்பூ<br />விரியாத பூச்சட்டி<br /><br />ஏதாவது கிடைக்காதா என்ற<br />ஏக்கம் தலையெடுக்கக்<br />காகிதக் குப்பையைக்<br />கண்களால் துழாவுகிறான்,<br />கால்சட்டை நழுவிவரக்<br />கைப்பிடித்த சிறுவனவன்...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-3020955352306753135?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>சுந்தராhttp://www.blogger.com/profile/02230744177466808901noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-55426388698585276182009-10-05T13:15:00.014+04:002009-10-15T09:34:10.833+04:00மருத்துவமனைப் படுக்கையில்<br />அவள் <br />வலியால் துடித்துக்கொண்டிருந்தாள்...<br /><br />அடுக்களையில் தவறிவீழ்ந்து<br />அடிபட்டுக் கிடந்தவளை<br />அடுத்தவீட்டார் ஓடிவந்து<br />மருத்துவ மனையில் சேர்க்க,<br />குடித்துவிட்டு நள்ளிரவில்<br />வீடுவந்தான் கணவன் அவன்...<br /><br />துணையாரு மில்லாமல் <br />நிறைமாதம் சுமந்த அவள்<br />வலிகொண்டு வேதனையில்<br />நிலைகுலைந்து போயிருந்தாள்...<br /><br />அவள்<br />நிலைகண்ட அதிர்ச்சியில்<br />அவனுக்கு<br />மனசைவிடச் சட்டென்று<br />தெளிந்தது போதை...<br /><br />வெளிர்த்த முகமும்<br />துளிர்த்த கண் நீருமாய்<br />அவளைப் பார்க்கையில்<br />என்னவோ செய்தது அவனுக்கு...<br /><br />ஆனால் அவள்,<br />துடிக்கவைத்த வலியையும்<br />பொருட் படுத்தாதவளாய்,<br />அடுத்து ஒரு பிறவி வந்தால்<br />அதிலும் <br />உங்களோடு வாழவே விருப்பமென்றாள்...<br /><br />"பைத்தியக்காரி...<br />நேற்றுவரை நான்<br />நிறையப் படுத்தினாலும்<br />கேட்கிறாள் பார்" என்று அவன்<br />தனக்குள் வியந்தபோது<br />கேட்காமலே துளிர்த்தது கண்ணீர்...<br /><br />"பிதற்றாமலிரு" <br />என்று அவளை அதட்டிவிட்டு<br />மருத்துவரை அழைக்கிறேன்<br />என்று அவன் எழுந்தபோது,<br /><br />"இதை மட்டும் கேளுங்கள்"<br />என்று கரம்பிடித்து <br />நிறுத்தினாள் அவனை,<br />நின்று திரும்பினான்...<br /><br />அடுத்துவரும் பிறவியில் <br />ஆணாக நானும், <br />நானாக நீங்களும்<br />பிறப்பெடுக்க வேண்டும்...<br /><br />மனைவியின் ஏக்கங்கள்<br />அனைத்தையும் பூர்த்திசெய்யும்<br />நல்லகணவனாய் நானிருந்து<br />காட்ட வேண்டும்...<br /><br />என்று வார்த்தைகளால்<br />அவனை அறைந்தகணம்,<br />வலியின் வேதனையில்<br />வீறிட்டாள் அவள்...<br />கிலியின் பாதிப்பில் <br />வியர்த்தான் கணவனவன்...<br /><br />விதிர்த்து வெளியில் சென்று<br />மருத்துவரை அனுப்பிவிட்டு,<br />கைபிசைந்து கதறலுடன்<br />தனித்து அழுத அவன்,<br />தப்பான அனைத்தையும் <br />விட்டுவிட முடிவெடுத்தான்...<br /><br />ஓங்கிய குரலொன்று<br />உலுக்கிட நிமிர்ந்தவனை,<br />"உள்ளே அழைக்கிறார்கள்"<br />என்றாள் செவிலிப்பெண்.<br />கலக்கமா யிருந்தது அவனுக்கு,<br />நலக்குறைவாய் ஏதும்<br />நடந்திருக்குமோ என்று...<br /><br />உள்ளே,<br />ஆடிய தொட்டிலில்<br />அழகிய பூவாய்க் குழந்தை...<br />அருகே,<br />வாடிய வெளிர்கொடியாய்த் <br />துவண்டுகிடந்தாள் அவள்.<br /><br />"பாட்டில் வாங்கப்போகலையா?"<br />செவிலியின் குரல்வரவே <br />அதிர்ச்சியுடன் சொன்னான் அவன்,<br />"அதெல்லாம், <br />நேற்றோடு விட்டாச்சு" என்று...<br /><br />"குளூக்கோஸ் பாட்டிலைச் <br />சொன்னேன் நான்" என்றுவிட்டுக்<br />குதர்க்கமாய்ச் சிரித்தாள் செவிலிப் பெண்...<br /><br />பதற்றம் குறைந்தவனாய்<br />பித்தமெல்லாம் தெளிந்தவனாய்,<br />தலைகுலுக்கிச் சிரித்தான் அவன்... <br />கண்கள் <br />கசியச் சிரித்தாள் அவன் மனைவி.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-5542638869858527618?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>சுந்தராhttp://www.blogger.com/profile/02230744177466808901noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-70012437285176951422009-10-01T08:08:00.006+04:002009-10-01T09:36:23.651+04:00புலருகிற பொழுதுகளில்<br />என்னோடு <br />வெளிச்சமாயிருந்தவன் நீ...<br /><br />விலகி வெளிமண்ணில்<br />வேலைதேடிப் போனாலும்<br />உன்<br />விலகாத ஞாபகங்கள்<br />இன்னமும் இனிமையாக...<br /><br />அன்று,<br />உன்னோடு பகிர்ந்துகொண்ட<br />தேநீர்க் கோப்பைகள் <br />இன்று<br />என்னோடிருந்து என் <br />தனிமையைப் பகிர்ந்துகொள்கின்றன...<br /><br />வாசலில் பூக்கோலம்<br />வாசமான மலர்கள்,<br />ஆசையாய் நீ உண்ணும்<br />தோசை என்று அத்தனையும்<br />இன்று <br />எனக்குப் பிடிக்காத பொருட்களின்<br />பட்டியலில் வரிசையாக...<br /><br />மாசத்தில் சிலதினங்கள்<br />பேச முடிந்தாலும்<br />வீட்டு விஷயங்கள் <br />வேலைச் சுமையென்று<br />காசுக்குப்பெறாத விஷயங்கள் பேசிவிட்டு,<br />கடைசியாய் நீ கொடுக்கும்<br />கைபேசிமுத்தம் மட்டுமே<br />காதோடு உறவாடி <br />மனசில் நிறைந்திருக்கிறது...<br /><br />நம்முடைய பிறந்த நாட்கள்<br />நாம் இணைந்த திருமணநாள்<br />இன்னமும் வருகின்ற<br />நல்லநாள் அத்தனையும்<br />பொல்லாத நாட்களாகிக்<br />கொல்லத்தான் செய்கிறது...<br /><br />சொல்லத்தான் இயலாத<br />தவிப்புகள் அத்தனையும்<br />வெள்ளைக் காகிதத்தில்<br />விழிநீர் சேர்த்தெழுதி<br />உன்னுடைய முகவரிக்குத்<br />தூதாக அனுப்புகிறேன்...<br /><br />தள்ளிவைத்துப் பார்த்திருக்கும்<br />தெய்வத்தை, <br />வசவுகளால் அள்ளி அர்ச்சித்து<br />ஆத்திரம் கொள்ளாமல்,<br />நல்லதே நடக்குமென்று<br />நம்பிக்கை சேர்த்துவைத்து<br />உள்ளத்தில் இருத்திக்கொள்<br />சேரும்காலம் தூரமில்லை...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-7001243728517695142?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>சுந்தராhttp://www.blogger.com/profile/02230744177466808901noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-14145048181651711182009-09-14T15:36:00.008+04:002009-09-14T16:49:12.473+04:00காலை எழுந்தவுடன்<br />கையில்தந்த காப்பியை<br />பத்திரிகை விலக்காமல் <br />ரசித்துக் குடித்துவிட்டு,<br /><br />குளிப்பதற்கு இதமாகக் <br />கலந்துவைத்த சுடுநீரை<br />அலுக்காமல் பாட்டோடு<br />அனுபவித்துக் குளித்துவிட்டு,<br /><br />மடிப்புக் கலையாமல்<br />எடுத்துவைத்த ஆடையினைக்<br />கலைத்துப் போட்டுவிட்டு<br />வேறு உடை தேர்ந்தெடுத்து,<br /><br />கண்ணாடி முன்நின்று <br />கவனமாய்த் தலைதிருத்தி,<br />பின்னாலே முகம்திருப்பி<br />உணவுக்குக் குரல்கொடுக்க,<br /><br />எல்லாமே ரெடியென்று<br />எடுத்துவைத்துப் பரிமாறி<br />கண்ணாடிக் குவளையிலே <br />குடிப்பதற்கு நீரூற்றி,<br /><br />பின்னாலே குரல்கொடுத்த <br />பிள்ளையை அதட்டிவிட்டு,<br />காலுக்குச் செருப்பையும் <br />கவனமாய்த் துடைத்துவிட்டு,<br /><br />மேலே நிமிர்ந்தவளின் <br />முகத்தையும் பார்க்காமல்<br />செல்பேசிச் சிணுங்கலுடன் <br />கணவன் வெளியில்செல்ல,<br /><br />களைத்துக் கதிரையிலே<br />சரிந்து அமர்ந்தவளை<br />அழைத்தது ஒரு குரல்...<br />அடுத்ததொரு ஏவலுக்காய்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-1414504818165171118?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>சுந்தராhttp://www.blogger.com/profile/02230744177466808901noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-5912474532305738093.post-91982683590040592152009-09-09T15:25:00.001+04:002009-09-09T15:27:12.393+04:00<a href="http://www.simplenomics.com/wp-images/confidence.jpg"><img style="display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 275px; height: 311px;" src="http://www.simplenomics.com/wp-images/confidence.jpg" border="0" alt="" /></a><br /><br />கரைபுரண்டு ஓடும் <br />காட்டாறாய் நினைவுகள்<br />சிறையெடுத்து மனம்<br />சிதைத்திட்ட சுவடுகள்<br /><br />இளமையின் களிப்பினை<br />இயலாமை யாக்கிவிட்டு<br />வறுமைக்கு விலைபோன<br />வாழ்க்கையின் பக்கங்கள்...<br /><br />உறவுகள் உருகிஓட<br />கனவுகள் கரைந்துபோக<br />கைகொடுக்க யாருமின்றிக்<br />கலங்கிய பொழுதுகள்...<br /><br />தனிமையின் போர்வையில்<br />அழுகையே துணையாக<br />உடல்வருத்திக் கிடந்த<br />ஒன்றிரண்டு வருடங்கள்...<br /><br />வறுமையின் தவிப்பினிலும் <br />வகைவகையாய்ப் பாடங்கள்<br />சொல்லிக் கொடுத்தசில<br />சோக நிகழ்வுகள்...<br /><br />எள்ளி இகழ்வுசெய்து<br />ஏமாளி எனச்சிரித்து<br />தள்ளிவிட்டுச் சென்று<br />தூரமான உறவுகள்...<br /><br />தூரமான உறவுகளைத்<br />துச்சமாய் எண்ணிவிட்டு<br />வேகமாய் முன்னேறத்<br />துடித்திட்ட உணர்வுகள்<br /><br />முன்னேறும் பாதையில்<br />என்னெதிராய் வந்துதினம்<br />கண்ணாமூச்சி ஆடிய<br />கணக்கிலாத் தடைக்கற்கள்<br /><br />தடைகளைக் கடக்கையிலே<br />வருத்திய சோகமெல்லாம்<br />அடையாளம் தெரியாமல்<br />மறைந்த மணித்துளிகள்...<br /><br />கொடிகட்டிப் பறக்கவில்லை<br />ஆனாலும் நிறைவாக<br />குடிசைகட்டி வாழ்க்கற்ற<br />முன்னேற்றப் பதிவுகள்...<br /><br />எத்தனையோ நினைவுகளின்<br />ஆழத்தில் அமிழ்ந்தாலும்<br />நித்தமும் எனைவருடும்<br />பழமையின் பக்கங்கள்<br /><br />கரையொதுங்கும் கடல்நுரையாய்<br />ஆங்கங்கே தோன்றி<br />ஆனந்தம் விளைவிக்கும்<br />அன்பின் நினைவுகள்...<br /><br />இத்தனைக்கு இடையிலும்<br />எனைவிட்டு விலகாமல்<br />எனக்குள் பதிந்திருந்த<br />நம்பிக்கை விதைகள்...<br /><br />விதையெலாம் பயிராகி<br />விளைவுகண்ட காலத்தில்<br />தெளிவோடு நிமிர்ந்துநின்றேன்<br />வானமே வளையக் கண்டேன்.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/5912474532305738093-9198268359004059215?l=kurinjimalargal.blogspot.com' alt='' /></div>சுந்தராhttp://www.blogger.com/profile/02230744177466808901noreply@blogger.com3