இடுகைகள்

ஈரம்

படம்
ஈரவாசனை படர்ந்திருந்தது அந்தக் கூரைக் குடிசையின் எல்லாப் பக்கமும்... கோரைப்பாயும் ஈரக்கோணியும் அதனதன் பங்குக்கு வாசனை பரப்ப, அரிசிப் பானைக்குள் அடிவரைக்கும் துழாவி, உரசிக் கிடைத்த ஒன்றிரண்டு மணிகளை, வாசல் குருவியின் வயிற்றுக்குக் கொடுத்துவிட்டு, ஈரச் சட்டையுடன் சோகைப்பிள்ளை சிரிக்க, உள்ளே, மூத்திர   ஈரத்தில் அழுதது, சேலைத் தொட்டிலில் சின்னப் பிள்ளை... மாசம் முடியுமுன்னால் முன்பணம் கேக்குதா? நாசமாய்ப் போச்சுதென்று ஓசைஉயர்த்திய எஜமானியிடம், ஈரத்தால் வெளுத்த இருகையும் பிசைந்தபடி, வாரேம்மா என்றபடி, வெளியிறங்கி நடந்தவளின் வீட்டுக்குள் அன்றைக்குக் காய்ந்து கிடந்தது, ஓரத்து விறகடுப்பும், ஒன்றிரண்டு வயிறுகளும்... ********** படம் : இணையத்திலிருந்து

விக்கியதில் கசிந்த விவகாரங்கள்!

படம்
                                                இப்போதெல்லாம், அக்கம்பக்கத்தில் பேசக்கூட அச்சப்படுகிறார்களாம் சிலர்... ஏனென்றால், ''விக்கி'யதில் வெளியான விவகாரங்கள் அப்படி... கட்டிப்பிடித்துக் கொண்டே கழுத்தறுத்த யுக்திகள், கைகுலுக்கிக் கூட்டிச்சென்று கழுவேற்றிய புத்திகள்... அத்தனையும் வெளியில்வர அதிர்ந்துபோயிருக்கின்றன, அரசியல் அரங்கத்தின் அசகாய சக்திகள்! அண்ணனுக்கும் ஆப்பு அவனுக்குக் குடைபிடித்த அடுத்தவனுக்கும் ஆப்பு... இங்கே, கண்ணின் விழிபிதுங்கக் கலங்கிப்போய்நிற்கிறது கயமை... அரசியலின் போர்வையில் அக்கிரமம் செய்தவர்களின் ரகசியங்களெல்லாம் விக்கியதில் வெளியேற, விக்கியவனின் வாயைத் தைக்கும்  முயற்சியில் மும்முரமாய் இறங்கியிருக்கின்றன, ஆத்திரம் தலைக்கேறிய சில ஆதிக்க முதலைகள்!

முடியாத துயரம்

படம்
இவை, எல்லாம் கடந்துபோகும், இயல்பாயிரு  என்றார்கள்... இருந்து பார்த்தாள், இயலவில்லை... ஆடுகிற மாட்டை ஆடியும் பாடுகிற மாட்டைப் பாடியும் படியவைக்கலா மென்றார்கள்... முயன்று பார்த்தாள், முடியவில்லை... வேதனையாயிருந்தால் கொஞ்சம்  விலகியிரு... விலக விலகத்தான் விருப்பம் வருமென்றார்கள்... விலகியும் பார்த்தாள், ஆனால், வெறுப்பைத் தவிர வேறெதுவும் வரவில்லை... இறுதியில் விட்டு விலகி வெளியில் வந்தபின்தான் விபரம் புரிந்தது, அது வெந்த புண்ணில்  வேலைப் பாய்ச்சுகிற சொந்தம் மட்டுமல்ல, எட்டியிருந்தாலும் குத்திக்கிழிக்கிற எந்திரமும் தானென்று!!!

உறுத்தலில் உருவாகி...

மனசுமுதிராத முன்னிருபதுகளில் ஒரு மாபெரும் உறுத்தலுக்கு, மாலையிட்டவள் அவள்... காலையில் கட்டிய கனவுக்கோட்டை யெல்லாம் மாலையில் சிதையவைக்கும் மந்திரசக்திக்குக் கட்டுப்பட்டு, ஆலையில் அகப்பட்ட கரும்பாகக் கசங்கியவள்... நின்றால் ஒருகுற்றம் நிலைமாற முன்னேறி நடந்தாலும் குற்றமென்று, கண்ணால் சுட்டெரித்த கனலுக்குக் கட்டுப்பட்டுப் பெண்ணாக மண்டியிட்ட பேதைப் பிறவியவள்... எண்ணிக்கைக் கடங்காத இருட்டுக் கதைகளை, எண்ணியெண்ணி அழுதிருந்தால் இருண்டிடும் வாழ்க்கையென்று, எல்லாவற்றையும், மண்ணாகிப்போன தன் மனசுக்குள் புதைத்தவள்... எண்ணைந்து வயசுகளின் இறுதிப் பிராயத்தில், பெண்ணென்றால் இவளென்று அவள் பொறுமையைச் சிரசிலேற்றித் தன்னோடு சேர்த்துக்கொள்ளத் தேடிவந்தன உறவுகள்... உறுத்தி உறுத்தியே ஓய்ந்துபோன உறவுக்கும்கூட, மருத்துவம் சொல்லி மனதை மாற்றுமளவுக்குப் பக்குவப்பட்டுப் போனது அவளது அப்பழுக்கில்லாத மனசு... எப்படிப் பார்த்தாலும் இவளுடைய பெருமைக்கு மொத்தக் காரணம் எப்பவும் நான்தானென்று கண்ணீரைமீறி ஓர்நாள் உண்மை கரைபுரள, அங்கே, புடமிட்ட பொன்னில்கோர்த்த வடமாக ஜொலித்தது முத்து!

அடர்கருப்பு

படம்
இது, வெளிச்சத்தின் வாசல், காதலின் தேடல், இரவுகளின் இயல்பு, கனவுகளின் பிறப்பு... உயிர்களின் துயிலணை, பனியிறங்கும் பஞ்சணை, ஆழ்கடலின் ஆழம், நிழலினிலும் நீளும்... நீர்சுமந்த மேகங்கள் அணிந்திருக்கும் வண்ணம், யாருமிலாத் தனியிரவில் பயமுறுத்தும் எண்ணம்... மழைகுளித்த பனைமரங்கள் காட்டுகிற நிறம், சுடர் விளக்கின்ஒளியினிலும் ஒளிந்திருக்கும் நிஜம்... கருப்பென்ற வார்த்தை அந்தக் கண்ணனுக்கும் பொருந்தும், உலகத்து நிறங்களெல்லாம் அடர்கருப்பில் அடங்கும்!

கடல்புறத்து வாழ்க்கை

படம்
அலையும் ஆரவாரமுமாய் அமைந்த சிறுகுடி... வலையும் வள்ளமுமாய் அலங்கரித்த கடல்மடி... அதிவேகக் காற்று, அகங்காரப் பெருமழை, மோகித்த அலைக்கரங்கள் மூர்க்கமாய் எழுந்துவர, மனித ஓசைகள் முற்றிலும் ஒடுங்கிப்போய், இயற்கையில் குரல்மட்டுமே எதிரொலித்தது அங்கு... பட்டதெல்லாம் போதாதா பாடெல்லாம் மறந்துபோச்சா? விட்டுச்செல் கரையை என்று அலைகள் விரட்டினாலும், எட்டிச்செல்ல முடியாமல் இணைந்துவிட்ட மனசுகள் தொட்டெடுத்துப் பூசிக்கொண்டன நெற்றியில் கடலின்மண்ணை ... சுற்றிச் சுழன்றுவந்த புயலும் பெருமழையும் அந்தப் பற்றும் பாசமும்கண்டு மிரண்டுபோய்ப் பின்வாங்க, எங்கே அகப்படுவோம் எப்போது சுகப்படுவோம் என்ற எந்தக் கேள்வியையும் எண்ணத்தில் நிறுத்தாமல், மற்றொரு நாளின் பிழைப்புக்காய் வலையெடுத்து, மீண்டும் அலையாடும் கடலுடன் விளையாடப் புறப்பட்டது, வாழ்வெனும் பெருஞ்சுழலில் அகப்பட்ட கூட்டமொன்று.

நிறம் மாறிய தீபாவளி!

படம்
அதிகாலை விடியலில் ஐந்தாறுநிறப் பொடிகளுடன் அகல்விளக்குக் கோலமிட ஆசைவந்தது அவளுக்கு... பதினெட்டில் மணமுடித்து பத்தொன்பதில் நிறமிழந்து, பத்து வருடங்களாய்ப் பாரம் சுமந்தவள், கறுப்பு நெற்றிப்பொட்டோடு கலர்க்கோலம் இடப்போனாள்... முதல்வருஷத் தீபாவளியுடன் முடிந்துபோன நினைவுகள், முறுக்கிப் பிழிவதுபோல் மனதை அழுத்திநிற்க, பெருக்கி நீர்தெளித்துப் பெருமூச்சை இறைத்தவளை, அங்கே எட்டிப்பார்த்துச் சிரித்தது எதிர்வீட்டுக் குழந்தையொன்று... கற்பனையில் தொட்டில்கட்டிக் கனவுகளில் பெற்றெடுத்த சுட்டிக்குழந்தையின் நினைவுவந்து மனம்வருத்த, கைக்குவந்த கோலத்தைப் காலடியில் போட்டுவிட்டுக் கண்கள் கலங்கிவிட உள்ளே திரும்பினாள்... வெளியே, எட்டு எட்டாய் அடிவைத்து வாசலுடன் முடிந்திருந்தது, குட்டிக்கண்ணனின் பாதச்சுவடுகள்!