Saturday, May 29, 2010

இருவகை இரவுகள்



குற்றாலம் கொடைக்கானல்
குமரகம் குலுமணாலி
எப்போ பார்த்தாலும்
இதே இடங்கள்தானா?

எந்தஊரும் பிடிக்கல
என்றுசொல்லிக் கதவடைத்து,
உறக்கமின்றிப் புரண்டது
'இருக்கிற' வீட்டுப்பிள்ளை...

வானத்துக்கூரை
வருடுகிற மென்காற்று
ஓலமிடும் ஆந்தைச்சத்தம்,
ஊடே ஒரு மழைத்துளி

தூரத்து இடிமுழக்கம்
ஊளையிடும் நாயின்சத்தம்
இவற்றோடு,
அம்மாவின் அரவணைப்பும்
அப்பாவின் அருகாமையும்சேர,

கனவில்,
காகிதக் கப்பலோட்டிக்
கண்டமெல்லாம் சுற்றிவந்தது
சாலையோரத் தொழிலாளியின்
சட்டையில்லாத பிள்ளை.

8 மறுமொழிகள்:

malgudi said...

அழகான வரிகள்.

LK said...

arumai :)

காமராஜ் said...

ரொம்ப ரொம்ப அழகு சுந்தரா.

மதுரை சரவணன் said...

nice poem.

vasan said...

குறுஞ்சி குறுஞ்சிதான்,
அது நெருஞ்சியை தீண்டிணாலும்,
குறுஞ்சியாகி விடுகிற‌து.
புழுவைக் கொட்டிக் கொட்டி
வ‌ண்ண‌ப்பூச்சியாக்கும் உலை
உங்க‌ளுக்கு கைவ‌ந்த‌ க‌லை.

சுந்தரா said...

வருகைதந்து கருத்துச்சொன்ன அனைவருக்கும் நன்றிகள்!

நன்றி மால்குடி!

நன்றி கார்த்திக்!

சுந்தரா said...

நன்றிகள் அண்ணா!

நன்றி மதுரை சரவணன்!

நன்றிகள் வாசன்!

அப்பாவி தங்கமணி said...

ரெம்ப அழகா இருக்குங்க...

Post a Comment

LinkWithin

Related Posts with Thumbnails